Puffin

Live

De datum hier boven is fake, maar zo blijft deze boodschap bovenin de weblog. Ben - soms - live te zien via deze weblog. Klik op het driehoekje, links onderin het beeld (net als bij afspelen van een filmpje. Afhankelijk van je verbindingssnelheid, kan het soms even duren voor het beeld zichtbaar wordt.

Live vanuit het puffinnest

(U-stream is gratis, dus af en toe wat reclame bij het aanzetten, is niet te voorkomen)

V V V V V - - - Verse weblogberichten staan hieronder - - - V V V V V

Even niet reageren

Door storing bij provider/server, is reageren op mijn berichten
op deze weblog even niet mogelijk. Excuses voor het ongemak.

Beste toneelvoorstelling dit seizoen

De voorstelling Midzomernachtdroom, door Het Nationale Toneel vanavond in de Goudse Schouwburg, is een werkelijk subliem gebracht stuk. Shakespeare in een geweldige vertaling van Tom Kleijn. Prachtige rolbezetting, al stal wat mij betreft Pierre Bokma (Bok, een technicus/Pyramus in het toneelspeel, de show. Een Hagenees die constant de lachers op zijn hand krijgt in de zaal. Maar ook weergaloze spelers als Ariane Schluter (ook twee prachtig gezongen nummers net voor de pauze en aan het slot, dat laatste is de klassieker Will You Still Love Me Tomorrow), Antoinette Jelgersma, Jeroen Spitzenberger, Matteo van der Grijn, Anniek Pheifer en Bracha van Doesburgh. En niet te vergeten Jappe Claes en Ali Cifteci. Zeer knap als je bij een stuk van Shakespeare, toch niet het lichtste genre blijspel, de zaal van begin tot einde in je macht houdt. Na de lach is er ontoering. En wat een zeer raak gevonden, overrompelend decor (van Bernhard Hammer)
Midzomernachtdroom ( A Midsummer Night's Dream) uit 1596 is een sprookjesachtige, romantische komedie waarin een viertal jonge verliefden, bij wie de verliefdheden helaas niet netjes twee-aan-twee verdeeld zijn, in handen vallen van elfen die hun verliefdheden door middel van een kruid willen herverdelen. Verder handelt het stuk nog over een groep nep-acteurs (onder wie dus Bokma). Zie hiervoor de synopsis. En in het stuk nog een actuele verwijzing naar/kritiek op de bezuinigingen op de cultuursector. Het publiek beloonde de opmerking van hertog Theseus (Stefan de Walle) met een spontaan applaus.

Voor mij is dit tot nu toe de mooiste voorstelling van dit seizoen. Misschien ga ik de voorstelling in september nog een keer zien in Rotterdam. Ik vind de voorstelling zo goed, dat ik bij uitzondering over mijn toekenning van maximaal vijf sterren heen ga: +1 (sorry, het systeem dat ik gebruik, wil geen 6 sterren laten zien...

De trailer van Midzomernachtsdroom

Kerkdienst gemist

Nieuwe, fraaie geluidsinstallatie in mijn kerk, Scots International Church Rotterdam (SICR), maakt het niet alleen mogelijk de opnamen via een usb-stick mee te nemen, maar ook thuis via internet naar de diensten te luisteren op Kerkdienst gemist. Technisch nog met een tussenstap (er is nog geen internetaansluiting bij de geluidsinstallatie), maar het begin is er.

Burns Supper

Burns Supper gisteravond in Wassenaar is bijzonder leuke ervaring geweest. O zeker, ik heb vaker het jaardiner voor de Schotse bard Robert Burns bijgewoond, bij The Caledonian Society. Wegens gebrek aan belangstelling is dat in 2012 voor het eerst afgelast. Voorgaande jaren mocht het zich al niet meer verheugen in grote deelnemersaantallen. De club heeft geen aanwas van nieuwe, jonge leden en voor de ouderen wordt de reisafstand bezwaarlijk. Maar hier, in Wassenaar een drukte van belang: 140 gasten. En dat moest zelfs zo’n beetje de limiet zijn, om voor later op de avond voldoende ruimte te houden in de zaal voor de Schotse dansen.
het diner kenmerkt zich door een aantal vaste rituelen: de Selkirk Grace (Some hae meat and canna eat, and some wad eat that want it, but we hae meat and we can eat, and sae the Lord be thankit.), de Adress tot a Haggis (door mij, zie voor de tekst het item van zaterdag), a toast to the queens, de Immortal Memory, Toast tot the lassies en de reply by the lassies.
Stuk voor stuk leuke onderdelen. In de Toast to the lassies wordt een ode gebracht aan de vrouwen (Burns was een vrouwenliefhebber) en in de reply wordt vaak gesteld dat er ook wel wat valt af te dingen op de liefde voor de vrouwen… Leuke verhalen gisteren, gebracht door twee verhalenvertellers, dus zeer de moeite waard om naar te luisteren.
En dan de Immortal Memory, door een overgevlogen verhalenverteller uit Glasgow. Een hilarisch verhaal. Hij had het over de terrible misprint en kwam met de Immoral Memory, waarin hij naging of Burns misschien homo was, gelet op zijn gedichten over bloemen en dergelijk. Ook Viagra kwam langs in het verhaal… Werkelijk een fantastisch verhaal. De gasten hingen aan de lippen van de verteller.
En mijn Adress to a Haggis? Die werd zeer gewaardeerd. Toch wel wat zenuwachtig, niet alles uit het hoofd. Maar mensen die het ook al eens hebben gedaan, vertelden me na afloop dat zij diezelfde ervaring hebben gehad.
En de whisky (John Black, single malt) smaakte prima!

Hieronder een filmpje van wat muziek en dansen. Om er ook nog de toespraken aan vast te plakken, leek me iets teveel van het goede. Er zullen weinig bezoekers aan deze site zijn die dat gaan uitzitten achter hun pc.

Muziek voor het weekeinde

Kan niet missen natuurlijk op mijn weblog. Het is Burns Supper dit weekeinde. Een gedenkdag voor de Schotse bard. Hier een van zijn bekendste nummers, Auld Lang Syne. Mij vind je vanavond in Wassenaar: haggis en whisky.
O ja, en ik spreek de ode aan de haggis uit:

Fair full your honest, sonsie face,
Great chieftain of the pudding race!
Above them all you take your place,
Stomach, tripe, or intestines:
Well are you worthy of a grace
As long as my arm.

The groaning trencher there you fill,
Your buttocks like a distant hill,
Your pin would help to mend a mill
In time of need,
While through your pores the dews distill
Like amber bead.

His knife see rustic Labour wipe,
And cut you up with ready slight,
Trenching your gushing entrails bright,
Like any ditch;
And then, O what a glorious sight,
Warm, reeking, rich!

Then horn for horn, the stretch and strive:
Deil take the hindmost, on they drive,
Till all their well swollen kytes belyve
Are bent like drums;
Then auld Guidman, most like to rive,
'Bethankit!' hums.

Is there that over his French ragout,
Or olio that would staw a sow,
Or fricassee would make her spew
With perfect scunner,
Looks down with sneering, scornful view
On such a dinner?

Poor devil! see him over his trash,
As feeble as a withered rush,
His thin legs a good whip-lash,
His fist a nut;
Through bloody flood or field to dash,
O how unfit.

But mark the Rustic, haggis-fed,
The trembling earth resounds his tread,
Clap in his ample fist a blade,
He will make it whistle;
And legs, and arms, and heads will crop
Like tops of thistle.

You powers, who make mankind your care,
And dish them out their bill of fare,
Auld Scotland want no watery ware,
That splashes in small wooden dishes;
But if you wish her grateful prayer,
Give her a Haggis!

Ik heb geen kilt, dus het zal het er ook niet zo spannend aan toegaan als in onderstaand filmpje…

Baantjer

Piet Römer, de hoofdrolspeler in een van mijn favoriete tv-series Baantjer, is overleden. Tuurlijk, hij heeft veel meer gedaan, maar voor velen zal hij altijd inspecteur De Cock (met Cé-Oo-Cé-Ka) blijven. Hier de stemmige herkenningsmelodie van de serie (Circle of Smiles) met het onmiskenbare mondharmonicageluid van Toots Thielemans.