Puffin – maart 2005

Ceefax

Hulde aan H. Noorderhaven die het is gelukt ons eindelijk de Britse teletekst Ceefax te leveren. In de UK staat met op zijn achterse benen, getuige dit bericht uit de Financial Times:
Dutch businessman has fallen foul of the BBC by creating a website in the Netherlands through which internet users can have access to Ceefax, the broadcaster's teletext information service. Hendrik Noorderhaven, a computer consultant and former candidate for the European parliament, claims he has done nothing wrong by setting up a system to capture Ceefax pages and transmit them over the internet to a website - www.ceefax.tv - where they can be viewed worldwide.
En op de Nederlandse teletekst (NOS):
De Britse omroep BBC wil niet dat zijn teletextpagina's te zien zijn op een Nederlandse internetsite. De BBC eist dat de eigenaar van de site met de doorgifte stopt. De website trekt iedere dag zo'n 15.000 bezoekers. De site is twee jaar geleden opgezet door Hendrik Noorderhaven,consultant en voormalig kandidaat voor het Europees Parlement. ,,Ik geef de pagina's een op een door,en verdien er geen cent aan.” Een computer in Engeland stuurt de gegevens,die niet via de kabel worden doorgegeven,naar de site www.ceefax.tv. Noorderhaven is niet van plan de site te sluiten. Ik zie wel wat er gebeurt.”
Het zijn krokodillentranen vvan de BBC, want zelf heb ik de omroep herhaaldelijk gevraagd Ceefax -net als onze NOS Teletekst- via internet te verspreiden. ,,Is niet mogelijk", ,,Geen plannen in die richting" en soortgelijke antwoorden heb ik steevast gekregen. Auntie Beeb wil niks en is nu boos zijn omdat het een Nederlander wel lukt om Ceefax online beschikbaar te stellen? Dacht het niet! Sterker nog, ik roep Noorderhaven op zijn service te verbeteren. Het oproepen van pagina 101 is nu nog ingewikeld. Vanuit 101 kun je overigens wel gemakkelijk verder gaan, dus het begin is er. LEVE CEEFAX IN NEDERLAND/WERELDWIJD!
Zoland de service van Noorderhaven beschikbaar blijft, kun je Ceefax oproepen via de groep Media in de meest rechter kolom op deze weblog.

And the winner is... Oxford !!!

Oxford!!! Winnaar van de Boat Race 2005. Jaren geleden, tijdens mijn eerste bezoek aan de Boat Race in London, wilden A. en ik allebei voor een andere ploeg zijn. We wisten er weinig van, dus A. koos voor Cambridge en ik voor Oxford. En dat is altijd zo gebleven. Dus gezicht van A. vertoonde vanmiddag geen lach toen Oxford met ruim 2 bootlengtes verschil als eerste over de finish kwam na de 4 mile en 374 yards in deze race tussen de twee universiteiten die al sinds 1829 bestaat. Overall staat Cambridge nog voor. Van de 151 races heeft Cambridge er 78 gewonnen, tegen Oxford 72 (en 1 dead heat).

Bewaking

Het cameratoezicht in Gouda wordt uitgebreid. Zoals het er nu naar uitziet, krijg ik er eentje onder mijn raam.
Ik weet het, ik weet het: Big brother is watching you. Maar ja, de camera’s die nu bij parkeerterreinen en in en rond het NS-station hangen hebben wel effect. Het is geen loos toezicht; de beelden worden live bekeken en als er aanleiding toe is, wordt de politie ingeschakeld door de ‘kijkers’. Daders van strafbare feiten zijn te herkennen, want de beelden zijn haarscherp. Het aantal autokraken op met camera’s bewaakte parkeerterreinen is daardoor spectaculair gedaald. Dus heb ik de verwachting dat vechten en fietsvernielingen op de Markt eveneens sterk verminderen. Straks woon ik in een van de best bewaakte woongebieden van de stad. Dus als je op de fiets bij me op bezoek komt, kun je die met een gerust hart op straat neerzetten. Wel in het zicht van de camera natuurlijk.

Bob de Bouwer

Om een lang verhaal kort te maken: Bob de Bouwer is nu een indirecte collega van me geworden. De langere versie: Rijn en Gouwe is eigendom van krantenconcern PcM, dat op zijn beurt voor een groot deel in handen is van de Britse investeringsmaatschappij Apax. En dat concern heeft nu voor 700 miljoen euro het bedrijf achter Bob de Bouwer gekocht.

Randstadkrant 2

In NRC Handelsblad van vrijdag 19 maart 2005 slaat Redmar Kooistra (oud-parlementair redacteur en voormalige adjunct-hoofdredacteur van het AD, de spijker op de kop:
Onder topman Cees Smaling, die voor de overname van het Algemeen Dagblad en NRC Handelsblad(en De Dordtenaar, Rotterdams Dagblad en Rijn en Gouwe, -RFW) primair verantwoordelijk was, heeft Perscombinatie fout op fout gestapeld. Miljoenen zijn verloren gegaan met de uitgave van wekelijkse kleurenmagazines van het Algemeen Dagblad en de Volkskrant, die nauwelijks extra advertenties opleverden en het abonneeverlies evenmin tegengingen.
Er werden tientallen miljoenen gestopt in internetactiviteiten: weggegooid geld waarvoor geen bestuurder zich ooit heeft willen verantwoorden. Wel ontvingen (en ontvangen) bestuurders uiterst royale vergoedingen voor hun voortdurend falend beleid.
Eind van het lied is dat PcM 28 mei 2004 moest worden verpatst aan een Britse investeringsmaatschappij, Apax.
Nu bepalen overwegingen die uitsluitend betrekking hebben op winstgevendheid de toekomst van –om te beginnen- het Algemeen Dagblad (en De Dordtenaar, Rotterdams Dagblad en Rijn en Gouwe, -RFW)

Randstadkrant

Het kan niemand ontgaan zijn: ook mijn krant gaat op in de nieuwe, grote Randstadkrant. Ben er nog niet uit of het een verbetering is. Alle deelnemende kranten maken (nog) winst, maar de oplage daalt. Niets doen is dus waarschijnlijk geen optie. Hoewel, PcM heeft ook al een paar jaar niks aan marketing en abonneewerving gedaan. We maken bij Rijn en Gouwe een goede krant, maar de baas neemt al jarenlang niet de moeite er lezers voor te interesseren. Slecht ondernemerschap noem je dat.
Vervelende bij het plan voor de nieuwe krant is dat de Raad van Bestuur van mijn uitgever, PcM, heeft gezegd dat de nieuwe krant dichter bij de lezer moet komen te staan en dat aan de schrijvende kant geen banen verdwijnen, integendeel. Nu het conceptplan er ligt blijkt de voorzitter van de Raad van Bestuur, Bouwman, te hebben gelogen. De redactie in Gouda verhuist naar Alphen aan den Rijn; verder weg voor het contact met de Goudse lezer. Bovendien neemt het aantal schrijvende collega’s af. Mensen die zich soms jarenlang met hart en ziel hebben ingezet voor hun krant, worden als oud vuil afgedankt.
Het lijkt er op dat Bouwman en zijn collega van Wegener, Houwert, helemaal niks nieuws in de markt willen zetten. Het gaat ze louter om kostenbesparingen. Zij zijn straks de enigen die lachen, want ze krijgen voor die besparingen een compliment van hun geldschieters (het Britse Apax in het geval van PcM en de aandeelhouders bij Wegener).
Met 140 ontslagen bij de 8 redacties is hun bonus eigenlijk bloedgeld voor het verraad van de kranten.

Voor H.

Een stap terug
kan een stap
voorwaarts zijn

© Ruud F. Witte, 2005
Uit: Gedacht, een serie op gedichten lijkende gedachten. (Voor overzicht, zie Gedachten onder Verzameld in de kolom hiernaast)

Zambia update

Bevestiging (en rekening!) gekregen van tickets binnenlandse vlucht Zambia (Lusaka - Ndola). Een hele gerusstelling. We krijgen voucher van Nederlandse touroperator die reizen organisseert in Afrika. De tickets zelf liggen gegarandeerd (?) klaar op luchthaven Lusaka. Met een voucher krijgen we ze daar in handen. De reis komt steeds dichterbij. We kijken er naar uit. Nog 24 nachtjes slapen.

Jazzvriend begraven

Vanmiddag de begrafenis bijgewoond van Tony Duits (1940), een goede kennis/vriend uit de tijd van het Randstad Jazz Festival. Geheel onverwacht overleden, zomaar in zijn slaap. Een mooie manier om dood te gaan, zul je zeggen. Dat is waar, maar ook geen tijd om afscheid te nemen van familie en vrienden.
Zoals gezegd ken ik hem uit onze bestuurstijd van het Randstad Jazz Festival. Een mooie tijd. Er moest weer iets geregeld worden, maar met Tony werd het altijd ritselen in de goede zin van het woord. Het hele festival hing van ritselen aan elkaar vast. O, sponsorcontracten werden goed geregeld, maar bijvoorbeeld de vergunning van de gemeente kregen we pas driekwart jaar na afloop van het festival…
Bijna een jaar voorbereiding en dan op de dinsdag, als de Ronde Spiegeltent op de Markt arriveerde, zag je –uiteraard toevallig, we moesten toch in de buurt zijn…- bestuursleden op de Markt in Gouda drentelen om de aankomst van de twee trailers met daarin de Spiegeltent mee te maken. Dan, op donderdag, begon het festival, na 10 maanden van voorbereiding.
Hoe fijn was het niet om dan (openingsavond) met Tony even het glas bier te heffen in de Spiegeltent. Dan glinsterden zijn en ons aller ogen: we hebben het weer geflikt. Natuurlijk ging het om het plezier dat je met het driedaagse festival het Goudse en Midden-Hollandse publiek bood. Maar ook was het ons feestje. Driekwart jaar bezig zijn met de voorbereiding van een jazzfestijn dat –zeker in de jaren tachtig- in Nederland zijn weerga amper kende. Zelf ook genieten van optredens van grote namen uit de jazzwereld. Jazzmusici en –zangeressen als Pim Jacobs, Rita Reys, Beryl Bryden, Frits Landesbergen, Bernhard Berkhout (de laatste twee ooit nog eens door Rijn en Gouwe gesponsord als 'jong talent'), Harbour Jazzband, Old Wing Society, Paramount Jazzband, Funny House Jazzband, Hans Dulfer, Harry’s Jazz and Bluesband, Jan Akkerman, Fapy Lafertin, Rosa King, Jaap Dekker, Milly Scott, André Valkering, Denise Jannah, Dutch Swing College Band, New Orleans Syncopators, Frits Katee, Rosenberg trio, Rod Mason, Harbour Jazzband en ga zo maar door. Het was schitterend die avonden temidden van die musici te zijn. en wat te denken van praatjes en etentejs met juryleden van het Rabobank Streetparade Concours, als Pim Gras, Loud van Rees en natuurlijk Gerrit den Braber. Dat soort ontmoetingen waren de bekroningen op ons werk. En, o ja, de complimenten van het publiek. En vooral Tony kon daarvan genieten, om zich vervolgens volledig weg te cijferen. Het ging niet om ons, hield hij me voor. Het ging om het publiek dat in de Goudse binnenstad de kans kreeg volop te genieten van kwalitatief goede jazz. En wat mij altijd is bijgebleven aan het festival is dat we met ons programma veel jongeren hebben weten te interesseren voor en te boeien met jazz. Daartoe reken ik mezelf ook. Ben er ooit bijgehaald om het programmaboekje te maken en door het werk geïnteresseerd geraakt in de jazzmuziek. Een jazzliefde die ik zelf elk jaar in september ook weer voel, als ik met vrienden K, P en R naar Wageningen ga om daar het Rhine Town Jazzfestival bij te wonen.
Tony, bedankt voor die gouden tijden. Rust in vrede.
Oh, when the saint, go marchin' in
Oh when the saint go marchin´in,
O Lord I want to be in that number
When the saint go marchin´in

Undercover/Onthecover

Vanmiddag in het Nederlands Fotomuseum in Rotterdam de opening bijgewoond van de tentoonstelling Undercover/Onthecover. Niet zomaar een expositie, maar een waar mij oud-collega Ida ‘hangt’. Ze heeft, net als de andere geportretteerden de ziekte Alopecia Areata (letterlijk pleksgewijze kaalheid), die bij twee procent van de bevolking voorkomt. Het gaat om een goedaardige aandoening van de haarwortels met als gevolg (pleksgewijze) tijdelijke of permanente haaruitval. Ida gaat dar goed mee om, voor zover ik daar kijk op heb. De tentoonstelling, die ze zelf met een gestige toespraak heeft geopend, is daar het bewijs van. En het moet een grote eer zijn geweest om voor zo’n tentoonstelling gefotografeerd te worden door de beroemde fotograaf Vincent Mentzel. Hulde Ida voor je stap om op de foto te gaan voor de tentoonstelling en hulde voor je toespraak. Wat een vakvrouw!

Update Zambiareis

Ook het laatste onderdeel van de Zambiareis (de overnachting op laatste dag in Lusaka) is nu geregeld. We verblijven in jeugdherberg, op zo’n 25 km van luchthaven. Er is nog wel een chique hotel, maar afstand is gelijk en gelet op stadbezichtiging en korte nacht, kunnen we toch niet ten volle genieten van de faciliteiten. En volgende nacht slapen we weer in onze eigen bedden.

Update Zambia

Het visum is binnen. Heel snel verzorgd door V&V Visumdienst. AFgelopen woensdag paspoorten afgeleverd in Rotterdam, vandaar doorgestuurd naar vestiging Breda en vrijdag al aangetekend retour gezonden. Het kost een paar centen (70 euro pp), maar dan heb je ook wat. Nog 34 nachtjes slapen!