19 februari 2007
Ilse de Lange
Al vaak haar muziek gehoord en gedacht: die wil ik wel eens in het echt horen en zien. Het is er nooit van gekomen, maar daar komt verandering in. Donderdag 5 april ga ik naar een concert van Ilse de Lange in de Heineken Music Hall.
18 februari 2007
Lekker weg in eigen land
Tja, na 25 jaar mag ik Schotland toch wel mijn eigen land noemen. Ben net terug van een dikke week Schotse Hooglanden, met Glencoe als uitvalsbasis. Lekker ge(berg)wandeld (Glen Etive, Corrour Estate, Glen Nevis, Ben Nevis) en een leuke autorit (Trossachs, Mull). Allemaal plekken waar ik vaker kom, maar in de winterse kleuren ziet alles er toch weer anders uit.
Niet alles is gelukt. Zo heb ik de tocht naar de top van de Ben Nevis op ongeveer een uur/drie kwartier onder de top moeten afbreken wegens weersomstandigheden. Het begon met het ploeteren door zo’n 20 cm sneeuw en toen het zicht door nieuwe sneeuwval bijzonder slecht werd, vond ik het te gevaarlijk worden en ben afgedaald. En net als een paar uur in de stromende regen lopen op Corrour Estate is het heerlijk terugkeren in de warme jeugdherberg, waar een warme douche wacht. En verder bijwarmen bij een echte kachel (hout, kolen), een wee dram of een heerlijk glas winterbier (Blizzard) van de Atlas Brewery uit het nabijgelegen Kinlochleven in de pub. En weet je, na een week voelt het alsof je al veel langer van huis bent.
O, onderstaande poem staat al jaren als onderdeel van de handtekening onder de e-mail van mijn persoonlijke mailbox. Het is opgedragen aan Peter J. Trowell, die in maart 1979, op 29-jarige leeftijd, verdronk onder het ijs van Loch Ossian. Elke keer als ik langs dit meer op Corrour Estate een wandeling maak, wil ik langs, wat nu zelfs op de Ordnance Survey kaarten (‘stafkaarten’) Peters Rock heet, gaan. Daar bevindt zich een plaquette met het gedichtje dat aan deze Peter Trowell is opgdragen. Al ken ik de phrase uit mijn hoofd, blijft het bijzonder de tekst, die inmiddels ook mijn levensmotto is, te lezen.
I have a friend, a song and a glass
gaily along life's road I pass
joyous and free out of doors for me
over the hills in the morning
4 februari 2007
Laatste les
Laatste les gegeven voor dit jaar in vak journalistiek op de Weekendschool. De kids waren enthousiast en dat geeft mij weer een bijzonder goed gevoel. De opdracht kon iets minder goed worden uitgevoerd door mijn groepje van zes, maar dat lag niet aan de kinderen. De te interviewen persoon zat niet in zijn ‘natuurlijke omgeving’, maar in een kantoor. Hij had ook geen idee wat de Weekendschool was… Nou ja, volgende keer beter. Wat mij betreft komt die volgende keer er. Heb genoten de afgelopen weken van de nieuwsgierigheid en het enthousiasme van de kids (groep 7, basisschool). Je bent dood na afloop, maar het is het waard. Je merkt, voelt dat er heel veel potentie zit in die kinderen. Het moet er alleen uitgehaald worden.
Of ze allemaal succesvol worden door de Weekendschool? Geen idee. Maar als de school (2,5 jaar lang elke zondag behalve tijdens de reguliere vakanties) er in slaagt om zelfs een van die kinderen te doen slagen in het leven, is het project geslaagd. Wie een berg wil verplaatsen, begint met de kleine stenen (Confucius) Dus volgend jaar… En ik ben benieuwd naar de krant die ze komende zondag, als ik op vakantie ben, maken.
