Puffin – maart 2008

Zomertijd

Klok al een uur vooruit gezet? Het is nu:

Oxford!!!

De ploeg van Oxford heeft de Boat Race gewonnen. Op de Thames in Londen werd Cambridge met zes bootlengtes verschil verslagen. Het is een wedstrijd van niks. Van het najaar af bereiden twee teams zich voor op één wedstrijd die ruim een kwartier duurt. Het telt niet mee voor welk klassement dan ook; geen Olympische voorgalm, of wat dan ook. Alleen 2 teams (‘8 met stuurman’) en that’s it. In de jaren tachtig er eens heen geweest met A. en afgesproken dat je wel voor de een of de ander moest zijn. Ik koos Oxford for no apparent reason. En dat is zo gebleven. Dus als B. en anderen die voor Cambridg zijn, bij mij thuis komen kijken op ITV naar de wedstrijd, zullen ze het weten ook! Mijn huis is omgetoverd tot Oxford Fanclub Huis.
Gek, en toch blijven ze me bezoeken… Hoe dan ook, een geweldige middag rond de 154ste race, met Schots bier, hamburgers, patat en dus de Overwinning.
o ja, voor de statistici: Het traject is 4,25 mile (6,8 kilometer) lang. Cambridge staat over all nog wel voor. 79 tegen 74 wedstrijden (1x dead heat, in 1877). En een eindtijd van 20 minuten en 53 seconden (20 seconden voorsprong op Cambridge) is de slechtste tijd sinds 1947.

Boat Race

Komende zaterdagavond (Nederlandse tijd) is er de Boat Race. De 8 met stuurman teams van Oxford (dark blue) en Cambridge (light blues) treffen elkaar om 18.15 uur die avond voor een raced van ongeveer een kwartier. Zie ook de website. De wedstrijd wordt verslagen op ITV (lang leve de satellietschotel) en is dus niet via de kabel te bekijken. Ergens in de loop van zaterdagavond tref je op deze weblog de uitslag en andere wetenswaardigheden aan.

Een dag niet gelachen...

Vanavond onverwacht naar de schouwburg geweest. Op uitnodiging van H. (dank nogmaals), die een kaartje extra had gekregen voor de Engelstalige solovoorstelling (toneel) van de Brit Pip Utton, die in de huid kroop van Charlie Chaplin. Eenmaal getransformeerd zag je bijna geen onderscheid tussen de speler en de filmacteur van de tientallen (zwart-wit)films. Voor het extra effect zorgden twee mini filmpjes, zodat je even kon beleven hoe zo’n Charlie Chaplin film er ook al weer uitzag. In 70 minuten kwamen de bekende loopjes (met ronddraaiende wandelstok) voorbij, maar ook de levensloop, zijn trieste ervaringen de in de VS, enzovoorts naar voren. Maar toch het motto in het verhaal: A day without laughter is a day wasted. Utton heeft met zijn voorstelling een prachtige blik gegeven op Chaplin.

M en R nu in Hurghada

En hoe het weer daar is, zie je hier:

Een dr. in de familie

Vandaag een – voor mij – bijzondere gebeurtenis meegemaakt. Schoonzus Greetje is gepromoveerd tot dr. in de Godgeleerdheid, op een proefschrift Geen recht de moed te verliezen. Leven en werken van dr. H.M. de Lange (1919-2001) . Het werk handelt over de econoom die veel betekend heeft voor de oecumene. Greetje was al ruim tien jaar geleden zo onder de indruk van zijn werk en zijn gedachten, dat ze daar iets mee wilde doen.
De dissertatie is een lijvig boekwerk (zonder pagina’s vol verwijzingen al 561 pagina’s, inclusief samenvattingen in het Engels en Duits) geworden. En al was het al gedrukt en wel, formeel moest het proefschrift nog wel worden verdedigd. Dat gebeurde vandaag in het academiegebouw van de Universiteit van Utrecht, recht onder de Domtoren. Een indrukwekkende, stijlvolle, maar feestelijke, humoristische, door zo’n 150 man bijgewoonde bijeenkomst van precies drie kwartier. Midden in het antwoord dat ze gaf aan een van haar hooggeleerde opponenten (onderwie Jan Pronk en Bas de Gaay Fortman), kwam de pedel binnen, die ,,Hora est’’, riep en daarmee was de sessie ten einde. Voor de vorm trok de onderzoekscommissie (alle leden daarvan onder wie de bovengenoemden in toga) zich nog even terug voor beraad. Daarna kreeg ze haar graad, met het daarbij behorende diploma.
Het is geen toeval dat ze juist op het leven en werken van Harry de Lange is gepromoveerd. Na haar studie theologie in Kampen heeft ze zich bijna 25 jaar beziggehouden met vraagstukken rond globalisering, een eerlijke verdeling van inkomen en welvaart, een ‘geloofwaardige economie’ en schuldenkwesties. Tot juni vorig jaar werkte ze bij Oikos. Voor haar Oikos-tijd was zij sinds 1983 werkzaam voor de stichting Oecumenisch Studie- en Actie Centrum voor Investeringen (OSACI). In 1988 ging OSACI samen met IKVOS (Interkerkelijk Vormingswerk Ontwikkelings-samenwerking) op in Oikos, met Utrecht als vestigingsplaats.
Jammer dat mijn vader het niet meer heeft mogen meemaken. Toen hij een paar jaar geleden hoorde dat Greetje zou promoveren en de datum naderde, had hij zich er op verheugd bij de bijeenkomst te kunnen zijn.
Op de feestelijke lunch na afloop in de Geertekerk nog eens gekeken hoe mooi mijn schoonzus zich weer had gekleed in zelfgemaakte kledij. Al met al een ware hoogtijdag.

M en R naar/in Caïro

300.000

De kilometerteller van mijn ouwe, trouwe, rode Mazda 626 coupé (2.0i, 16V GT, bouwjaar 1988) is vanmiddag de 300.000 km gepasseerd. Om 12.25 uur op de A20 tussen Capelle en Nieuwerkerk. Welk automerk en -type doet dat mijn voertuig na? En nee, ik koop nog geen andere auto. Ben veel te blij met deze trouwe vierwieler! Met dank natuurlijk aan de dealer/garagebedrijf Van Vegten die het onderhoud altijd punctueel verzorgt.

M en R in Egypte

M en R zijn voor 25-jarig huwelijksviering {8/3} in Egypte (Luxor) aangekomen. Zie hier hun weerbericht:

(Klok klopt wel op de banner, want er is een uur tijdsverschil)

Geen volwaardige Shakespeare

De voorstelling Urban Myth – Echte Liefde in de Goudse Schouwburg vanavond heeft me niet kunnen boeien. Het is aangekondigd als een verrassende muziektheatervoorstelling gebaseerd op de liefdessonnetten van William Shakespeare, in nota bene hertalingen van onder andere Freek de Jonge, Sara Kroos en Jan Rot. Het zal wel, maar behalve wat leuke grappen, blijft het teveel los hangen in de (slecht bezette) zaal. Ik zit niet een keer op het puntje van mijn stoel. Zo wordt aan het begin van de voorstelling een tweetal schouwburgbezoekers op het podium gezet aan een tafeltje met champagne. Wat het doel is van die twee op die plek, wordt geen enkele keer duidelijk. Het zal wel zijn dat ze een relatie hebben en Urban Myth – Echte Liefde daarover gaat. En het gelach en het spelen van de spelers zijn me iets te gemaakt. Geef mij maar echte Shakespeare! Maar goed, ik moet ook niet elke keer vijf sterren uitdelen…

Bourbon Street

Met K en R (hun verjaardagscadeau 2007) een fantastiche jazzavond gehad in de schouwburg. Een optreden van het quartet Michael Varekamp. Fantastische nummers van Louis Armstrong en Duke Ellington. Met die heerlijke rauwe trompetklanken die die muziek uit de jaren twintig en dertig van de vorige eeuw zo kan kenmerken. Genoten van nummers als Basin Street Blues en tal van andere bekende en ook minder bekende werken. Dus swingend op de stoelen en nauwelijks stil kunnen zitten tot de laatste noot.