Puffin – april 2008

Nieuwe printer

Nieuwe all-in-one printer aangeschaft, een HP Officejet 6310. De oude had de geest gegeven. Althans, voor de reparatie van het loopwerk waren geen onderdelen meer te bestellen volgens de reparateur. De nieuwe lijkt een beetje op de oude: scannen, faxen, printen en kopiëren. Alleen niet dubbelzijdig kopiëren zoals bij de oude. En net als met alle apparatuur die je op je pc aansluit, duurt het wel even voor de software zo is geïnstalleerd, dat het apparaat het ook doet. Zucht! En natuurlijk andere cartridges. Dat snap ik nou niet. Kan zo’n HP bij nieuwe modellen niet gewoon dezelfde cartridges gebruiken? Dat moet toch niet zo moeilijk zijn? Nu gratis af te halen bij mij: een kleuren- en een zwart cartridge met HP-nummer 14.

En daarom heeft het hare majesteit behaagd…

…mijn broer B. te benoemen tot Ridder in de Orde van Oranje Nassau. Hij heeft de versierselen vooral gekregen voor zijn talloze (het was een lange opsomming!) inspanningen voor kerk en maatschappij, onderwijsorganisaties, enzovoorts. O ja, en hoe lok je iemand naar het gemeentehuis (in dit geval Waddinxveen) voor de bijeenkomst? Een extra vergadering van het een of ander. B. zegt dat hij niet eens mijn auto heeft zien staan op het parkeerterrein. Dus tot binnentreden gemeentehuis heeft hij niets in de gaten gehad. Nou broer, ik ben niet van de lintjes, maar de onderscheiding is je van harte gegund. Proficiat!

Persvrijheid

Klik hier voor de website van de Dag van de Persvrijheid

Gregoriaans bij het krieken van de dag

Begeleid door een orkest van talloze vogels, klinken vanochtend even na half zeven Gregoriaanse gezangen in het natuurgebied De Hatertse Vennen, bij Overasselt/Nijmegen (Gld). Bij de ruïne van de kapel van St. Walrick zingt een uur lang het Schola Cantorum Karolus Magnus . Terwijl de zon opkomt en haar eerste goudgele stralen door de bomenrijen doet schijnen, komt de stoet van twaalf in monnikspij geklede zangers door het bos en over het veld naar de kapel. Zodra de eerste klanken het toch zeker 150 man grote publiek bereiken, verstomt het geroezemoes. Indrukwekkend hoe de zang opzwelt tot het koor in de ruïne staat. Dan klinkt het ene na het andere lied, in een taal die ik niet machtig ben, al herken ik wel het Vader Zoon en Heilige Geest en het Halleluja. Dat doet evenwel niets af aan de fraaiheid van de zang die opklinkt in dit Middeleeuwse tafereel. Een uur lang gaat het door en dan vertrekt de stoet weer over het veld, de bossen in. Het concert is ten einde. Petje af voor een koor dat met zoveel passie liederen zingt op een plek waar die ook tot zes eeuwen geleden geklonken heeft. De muziek, het decor, het is het waard om er deze zaterdag extra vroeg het bed voor uit te gaan.
Voor wie er iets van wil horen en zien: KRO-RKK zendt twee opnamen uit van dit concert. De eerste is in het programma Zingen voor de Hemelpoort op Hilversum 5, morgen om 19.00 uur en de tweede in Urbi & Orbi op Nederland 2, woensdag 16 april, 17.20 uur.

Een noordelijker vakantie

Al 25 jaar breng ik al mijn vakanties door in Scotland, maar nog nooit ben ik op Orkney, laat staan Shetland geweest. De eerste wordt deze zomer bezocht. Ben me druk aan het oriënteren, want kan nu niet blindvaren op kennis van wegen en regio’s. Voor wie geen zijn heeft om de atlas uit de boekenkast te halen: Orkney ligt boven het vasteland van Scotland. Shetland ligt weer daarboven (S.O.S. – Scotland – Orkney – Shetland).

Een van de belangrijkste trekpleisters op het vasteland van Orkney: de Italiaanse kapel. Het kerkje – ondergebracht in een nissen hut – is ‘gebouwd’ door Italiaanse krijgsgevangenen (gearresteerd in Noord-Afrika) tijdens de Tweede Wereldoorlog. Ze werkten aan een barrière tegen Duitse oorlogsschepen. Alleen was dit soort arbeid voor krijgsgevangenen verboden, dus heette het dat ze een oversteek of causeway aanlegden) © website undiscoveredscotland.co.uk

40 Baantjes

Na jaren zitten G. en ik weer op veertig baantjes zwemmen op de dinsdagavond. En na die veertig (= een kilomter) nog lang (?) niet moe. Maar we gaan ook niet overdrijven; dit is wel ons maximum. OK, misschien een keer 42 om onszelf te bewijzen dat we het aankunnen, maar daar blijft het bij. Benieuwd hoe lang we het volhouden.

Weekendschool

Wie me kent, weet dat ik al een aantal jaren enkele zondagen per jaar les geef (vak journalistiek) op de Weekenschool. De lessen (drie jaar, met het ritme van de ‘gewone’ scholen) zijn bedoeld voor leerlingen van de groepen 7 en 8 van de basisschool en de brugklas. Wie meer wil weten over deze bijzondere school, moet vanavond even kijken naar een documentaire van de
Ikon op Nederland 2 (22.50 uur). Helaas geen opnamen van 'mijn' school op het Erasmus in Rotterdam, maar wel van Amsterdam en Den Haag.