Puffin – mei 2008

Nieuw theaterseizoen

Voor het nieuwe theaterseizoen heb ik de volgende kaarten besteld bij de Goudse Schouwburg:

11/11:HZT: De grote verkiezingsshow(toneel)
12/11: Staatsopera van Tatarstan: Tosca
15/11: Cor Bakker & The Rosenberg Trio
18/11: De Batavia (toneel)
22/11: Under African Skies South-Africa's Greatest Songs
07/12: De Koopman van Venetië (toneel)
09/12: De Ploeg: Ben Hur (toneel)
19/12: Guido Wijers oudejaarsconference
23/12: Anatevka
03/01: Romeo en Julia (toneel)
21/01: HNT: Medea
03/02: Op hoop van zegen (toneel)
12/02: Het Volk: Oidiepoes (toneel)
28/02: Wouter Hamel (jazz)
13/03: Rigoletto (opera)
20/03: Helmert Woudenberg: Waterman (solotoneel)
11/04: The Soweto Spiritual Singers
28/04: Hotel Atlantico (toneel)

Een hele avond ‘Slàinte’

Zeven mooie whisky’s geproefd vanavond bij Huub Oostendorp, de wijnkoperij/slijterij in in het oude centrum van Schoonhoven, de winkel waar mijn nichtje J. werkzaam is. Ze had mijn neefje D. als BOB aangewezen. De prima georganiseerde proeverij in het fraaie pand bracht zeven mooie glaasjes uisge beatha op tafel. Met nog twintig deelnemers (onder wie de in Schoonhoven woonachtige kok van Life & Cooking Robert Verweij) keurde ik ze allemaal. Nee, weest niet bang. Net als bij een wijnproeverij wordt niet elk glas ad fundum weggewerkt. Ruiken, proeven, wat water erbij, weer ruiken en proeven, nog eens proeven en dan de rest van het glas leeggieten in een bak. En zo passeerden in ruim twee uur tijd een Glen Scotia, een whisky van een independent bottler, The Ultimate, Old Pulteny, een Dalmore, een 15 jaar oude Glenfarclas, een Aberlour a'bunadh van 59,9 procent (cask strenght) en een 17 jaar oude Bowmore. En voor (of nadat, zo je wilt) whisky werd ingeschonken, had proeverijleider Marcel Verhaal (eigenaar van Whiskyworld uit Bilthoven) weer een anekdote of een interessante uitleg. Dat gaf de tijd om even de mond te spoelen met water en wat stokbrood (om de mond te neutraliseren) tot me te nemen. Een welbestede avond, die werd afgesloten met een rondgang langs het mooie assortiment malts in de winkel van Oostendorp.

Nieuwe wijn in nieuwe zakken

De wijnorganisatie Saladin stopt met mijn wijnhuis Domaine Saladin. Het gaat goed, te goed met de dochters van het echtpaar Saladin die tegenwoordig de domaine in Saint Marcel d’Ardeche bestieren. Ze kunnen het zich veroorloven ons het recht van ‘eerste importeur’ te ontnemen. Samen met de stijgende (en in het geval van Domaine Saladin fors stijgende) prijzen en accijnzen, wordt de wijn te duur.

De organisatie heeft gezocht naar alternatieven. Mijn keus is gevallen op Domaine Fond Croze. Uiteraard weer met eigen etiket. De wijn komt van de 64 hectare grote wijngaard in St. Roman de Malegarde, een dorpje ter hoogte van Bollène (maar dan 35 km oostelijker). Ben benieuwd hoe deze bevalt. De wijn wordt pas geleverd (standard bij dit huis) na twee jaar. De Confidence die ik geleverd krijg, bestaat voor 70 procent uit grenache en voor de rest uit syrah. Er zijn meer druivenrassen, voor andere typen wijn: cinsault, mourvèdre, merlot, carignan, chardonnay en viognier. De stokken zijn minstens 35 jaar oud. De wijn heeft een houtlagering gehad. Het alcoholgehalte is 14 procent. Volgens de organisatie is het een stevige, maar niet zware wijn met een breed smaakpalet, kruidig en wat aards. ‘k Ben benieuwd. In ieder geval een redden om weer eens naar Frankrijk te gaan.
Blijft staan dat het jammer is dat afscheid is genomen van de familie Saladin. Ze heeft me jarenlang elk jaar een prima wijn bezorgd. Een mooi product om weg te geven en een prima slok voor mijn eigen wijnglas. Dat de organisatie om begrijpelijke redenen afscheid heeft genomen van Domaine Saladin, betekent niet dat ik afscheid neem. Tijdens een bezoek aan Frankrijk met de camper, zal ik zeker naar St. Marcel gaan om wat dozen in te slaan. Immers, behalve een meer dan uitstekende rode, produceert het huis ook meer geweldige witte zijn.
A votre Santé!

Groeten uit Maastricht

Voor mijn vakorganisatie zaterdag vertoefd in Maastricht. Prachtige stad waar ik te weinig kom (maar dat geldt natuurlijk voor veel meer Nederlandse steden…). Fraai uitzicht - bij uitbundig zonlicht – op de Maas. In de (plas)pauzes van de twee bijeenkomsten waarvoor ik hier ben in het European Journalism Centre, heb ik van vijfde verdieping af prachtig zicht op de rivier.
Maar de Maas is niet de reden dat ik hier ben. De jaarvergadering van de NVJ, wordt ‘s middags gevolgd door de Dag van de Persvrijheid. Die begint elke keer met de onvrijheid, want wereldwijd zijn er talloze collega’s die het leven laten in hun ijver het publiek te vertellen wat er in hun land en de rest van de wereld gebeurt. En als ze niet worden gedood, maken ze in veel landen grote kans te worden opgesloten, gemarteld. Persvrijheid is niet vanzelfsprekend. Freedomhouse houdt de stand van zaken bij. In iets meer dan een derde van alle landen kent persvrijheid, in nog eens een derde is sprake van een gedeeltelijke persvrijheid en in de rest niet. De situatie wordt zorgelijker. Landen waar het de goede kant leek op te gaan (Birma, Rusland, China), is de klok teruggezet. En niet alleen ver weg is sprake van dit soort situaties. Ook Turkije is reden tot zorg.
De landen met de beste persvrijheid zijn Finland en IJsland. Nederland is iets gezakt op de lijst, door twee zaken rond majesteitsschennis en door de inbraak door ex-GPD-journalisten die waren overgestapt naar het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid in het computersysteem van hun oude werkgever. De landen onderaan de lijst (dus met de reputatie van de minste persvrijheid (of misschien is ontbreken van persvrijheid een betere uitleg) zijn/blijven Birma, Cuba, Libië, Noord-Korea en Turkmenistan.

De Dag van de Persvrijheid kent ook de Persvrijheidlezing. Dit keer is het de beurt aan Jonathan Zittrain, hoogleraar internetbeheer en –regulering aan de Universiteit van Oxford en hoogleraar Rechten aan de Harvard Law School, die prachtige staaltjes van internet (on)zin over ons uitstort. Boeiend, geen moment slaat de verveling toe in de warme, propvolle zaal. De man is een begenadigde spreker, die met humor en prachtige voorbeelden iedereen blijft boeien. Prachtige voorbeelden van hoe China Google nog tegenhoudt. Maar ons tegelijk voorhoudt dat waar wij boos zijn dat China sites blokkeert, de Verenigde Staten hetzelfde doen. Dat land heeft China met succes verzocht een muzieksite waar bestanden gratis te downloaden waren voor internetters in de VS te blokkeren. En de VS hebben er ook voor gezorgd dat bepaalde Canadese sites niet meer te bezoeken zijn in de States, omdat Amerikanen daar tv-series op bekijken. Kortom, kijk niet alleen naar Verweggistan als het om inperkingen van de vrijheid van informatie gaat.
De co-referent van Zittrain zou Peter Fleischer zijn van de internetzoekmachine Google, maar die kreeg enkele weken geleden koudwatervrees. Zijn plaats is ingenomen door Hayden Hewitt, een van de oprichters van LiveLeak, de site waarop enkele weken geleden Fitna, de film van Geert Wilders, is geplaatst.
Kortom, een boeiende dag. Het afsluitende diner is zo gezellig, dat een bezoekje aan het Vrijthof er bij inschiet. Nou, dat maak ik zondag nog wel goed. Een kopje koffie op die plek in de zon, lijkt me een prima revanche.