Puffin – november 2009

Om alvast in de stemming te komen

Om mezelf alvast in de stemming te brengen, hier alvast het muziekprogramma van ‘mijn’ pub in Scotland tijdens de jaarwisseling, de Boots bar, onderdeel van de Clachaig Inn in Glencoe. Ik krijg nu al dorst.
Over precies twee weken om deze tijd zit ik aan boord aan een heerlijke vismaaltijd met, om die weg te spoelen, een heerlijke Chablis of Pouilly Fumé!

Weekendschool 3

Vandaag weer ontdekt wat mij motiveert om les te geven aan de IMC Weekendschool. Nadat mijn groepje (wegens griep uitgedund tot twee kinderen), bij een vormgeefster foto’s bij hun interviews en verslag persconferentie hebben gekozen voor hun eigen krantenpagina’s, worden de twee pagina’s op hun aanwijzingen aangepast. Teksten worden op lengte gemaakt en ze laten vasthoudend weten dat de grote kop op voorpagina niet wit, maar toch echt zwart moet blijven. De krant is nog voor de deadline klaar. Terwijl de vormgeefster van haar plek achter de twee beeldschermen verdwijnt, neemt het meisje uit mijn groepje plaats op haar stoel. Minutenlang blijft ze met een grote glimlach op haar gezicht het resultaat van haar inspanningen aanschouwen. Ze is zichtbaar trots op wat vier weken journalistiek heeft opgeleverd. Zonder het te beseffen maakt ze mijn hele zondag goed.

Oudejaarsconference

De twee vriendinnen die Jan Smit heeft gehad, zijn allebei uiteindelijk zeer goed terechtgekomen met hun partnerkeuze. Dus als je het als kansloos meisje ver wilt schoppen, moet je het eerst met Jan Smit aanleggen… Een van de grappen van Jan Jaap van der Wal in zijn voor-voorstellingen van de Oudejaarsconference Lekker hard lachen met oliebollen. En de dertienjarige zeilster Laura kwam voorbij, Michael Jackson, Geert Wilders uiteraard en 12/3, de aanslag op Ikea in Amsterdam. De terroristen zijn de twin towers binnen gevlogen, lieten bommen ontploffen in het openbaar vervoer in Spanje en Engeland. En toen dachten ze: wat zullen we in Nederland eens doen. Ikea, op een maandagochtend… Uiteraard besteedt hij ook aandacht aan het drama in Apeldoorn op Koninginnedag. Nou, de rest verklap ik niet. Je gaat zelf maar kijken.
'k Zat op tweede balkon (JJvdW: ,,Dat is toch net alsof je tv zit te kijken...'') en dat blijft een slechte plek. Maar je kunt niet alles hebben.
Het is een voor-voorstelling. De vaart moet er soms nog inkomen. Dat kan niet anders moet een oudejaarsconference eind november. Daarom toch maar voldoende sterren:

Pia Beck (1925 - 2009)

Voornamen

Als – vrees ik – laatste der Mohikanen, moet ik voortaan in verhalen voornamen gaan gebruiken. Volstrekt vreemde mensen mag ik niet meer aanduiden met H. Jansen, het moet vooral Hans Jansen worden. Ons eigen stijlboek heeft geen bestaansrecht meer. Dan zullen de rest van de afspraken die daarin zijn vastgelegd ook wel niet meer gelden…
Wat is dat toch, dat te kust en te keur gebruiken van voornamen. Een popiejopiegedrag, wat bij lezers toch het beeld kan oproepen dat we me bij iedereen op schoot zitten. Ministers, wethouders en andere hotemetoten, het is een en al jijen en jouen. Weg is het beeld van onafhankelijkheid, van afstand. Het wordt inmiddels al zo volstrekt normaal gevonden in de media, dat wie prijs stelt op het afstand houden, wordt aangezien voor een fossiel. Ik moet me neerleggen bij het volstrekt verwerpelijke populisme, het is niet anders. Met walging noem ik volstrekt vreemden in de krant voortaan bij hun voornaam, alsof ik ze al jaren ken en vanmiddag nog een biertje met ze heb gedronken. Ik ben en blijf van mening dat niet alle veranderingen ons vak ten goede komen.

Whisky uit de diepvries

De meest vreemde gewaarwording op het Whiskyfestival Leiden in de voor dit doel zeer sfeervolle Pieterskerk in Leiden, is The Snow Grouse, een variant op The Famous Grouse, de bekende Schotse blend. Het licht goudgeel gekleurde The Snow Grouse drink je, net als Corenwyn, uit de vriezer. Een flinke slok en dan de smaak proeven. Het is grappig en omdat het de enige whisky is die je zo koud drinkt, te gek en grappig om een glas af te wijzen. Een leuk marketingdingetje. De smaak van deze grain whisky valt me wat tegen, ondanks de duidelijk aanwezige hint van vanille.
Met neef D. verder tal van glaasjes goudgeel vocht van een groot aantal producenten geproefd. De mooiste dit jaar? De vijf jaar oude Millstone Rye. Zodra de neus boven het glas wordt gehouden, stuift de geur je tegemoet. Eenmaal in de mond is sprake van een smaaksensatie die zijn weerga niet kent. Het zal aan het einde van de geweldige middag de whisky zijn die we nog een keer halen om als afsluiter te dienen.
Verder proeven we een 18 jaar oude Highland Park (niet te versmaden), een wat vlakke Ardmore, een feestelijke 17 jaar oude Port Askaig, een 15 jaar oude Balvenie, een Doublewood Dalwhinnie uit 1991 en de ook heel bijzondere Ardbeg Corryvreckan (57,1 procent). En we proefden de drie jaar oude Belgian single malt. Drie jaar oud en daarom geen whisky mag heten. Grappig en niet slecht. Deze malt is ook verkrijgbaar in de leeftijden 2, 1 en 0 jaar. En zo passeren nog wat whiskys. De Glenmorangie Lasanta (46 proc ABV, finished op Oloroso sherryvaten) drinken we bij een feestelijke sigaar van Balmoral (Corona Tubos), in de speciale rooktent die aan de Pieterskerk is neergezet.
Koken met whisky kan uitstekend. En North End, de op steenworp afstand van de Pieterskerk gelegen Engelse pub, bewijst dat uitstekend. We krijgen een Schotse aardappel-prei soep met in Ardbeg gebakken stukjes spek, een Schotse zalm met een kruidenjasje, geserveerd met heerlijke Glenfiddich 18 y saus (D) en Ierse runder entrecote met een Balvenie jus (ik) en een in whisky (weer Ardbeg, vermoeden wij) gestoofd peertje, vergezeld door een perensorbet. Moe en voldaan huiswaarts gekeerd, de monden nog vol van de smaaksensaties.

[UPDATE 17 november]:: Over whisky uit de diepvries gesproken: Het AD van heden maakt melding van de vondst van twee kratten met blend whisky McKinlay and Co, nabij Cape Royds op Antarctica. Daar verbleef honderd jaar geleden de poolreiziger Sir Ernest Shackleton. Hij was van 1907 tot 1909 op de Zuidpool voor een expeditie met de naam Nimrod. De hut is enkele jaren geleden al ontdekt, maar de flessen, voor een deel ingevroren in het ijs, zijn toen ongemoeid gelaten. Archeologen keren nu terug naar de vindplaats na een verzoek van drankenfabrikant Whyte & Mackay, eigenaar van het merk McKinlay and Co. Een aantal flessen wordt opgehald; de rest blijft liggen, afspraak in de erfgoedbepalingen van het Antarctica-verdrag. Een van de betrokkenen zegt niet zelf van de whisky drinken. Het is beter om te dromen van hoe het zou smaken dan om er daadwerkelijk van te drinken, vertelt de archeoloog in het AD. Dan blijft het ook een mysterie.
De master blender van Whyte & Mackay denkt dat de whisky nog altijd hetzelfde smaakt als honderd jaar geleden. Het wil testen of het mogelijk is het whiskytype van honderd jaar geleden. Het bedrijf hoopt ook dat er wat whisky kant terugkeren naar Schotland, waar hij ‘geboren’ is.

Klik hier om naar de site te gaan.

Weekendschool 2

Eerste les van dit seizoen van de IMC Weekendschool, was weer een feestje. Klas met 32 kinderen uit de Rotterdamse wijk Delfshaven die aan de lippen van de docenten hangen. Ze moeten direct aan de slag met de belangrijkste basisvragen van de journalistiek: wie, wat, waar, wanneer, waarom en hoe. Die blijken ze al te kennen en ze passen ze toen als meubelmaker Bruno vertelt over de liefde voor zijn vak.
Nog even hoofd om de deur getoond in klas van jaargang 2. Sommige kinderen herkennen me nog van vorig jaar. Leuk.

Muziek voor vandaag

Zelfs al zou ik gitaar kunnen spelen, zou ik het zo nog niet kunnen... Kijk en geniet.

Google kaart voor de vakantie

Altijd handig zo'n Google kaart op de weblog voor de vlugge, even tussendoor planning van de vakantie :-) Je kunt natuurlijk naar hartelus hier ook je eigen favoriete plek of je huis zoeken. Het werkt als de gewone Googlekaart.

Grotere kaart weergeven

Weekendschool

Ben wat laat gebeld, maar toch ga ik weer lesgeven op de IMC Weekendschool op het Erasmus MC in Rotterdam. Weinig voorbereidingstijd, maar als het net als vorige jaren gaat, geven de kinderen (voornamelijk uit de wijk Delfshaven) me zoveel energie. Door de late bekendmaking, wordt het de komende zondagen wel een beetje dringen met de tijd, want in de kerk heb ik ook nog verschillende afspraken die ik niet zomaar kan afzeggen.
Deze zondag maar even in Rotterdam eten, want eenmaal per jaar hebben we een avonddienst, de internationale vredesdienst, met voorgangers, koren en kerkgangers uit verschillende internationale kerken in Rotterdam. Te weinig tijd om na school en voor de avonddienst nog even op en neer naar Gouda te gaan. Goh, zou ik dan misschien voor de maaltijd zomaar weer belanden in Bazar?

De knokploeg van Balkenende

Zeg nou zelf, dit gaat toch veel te ver? Kom op, Balkenende, diep door het stof!

Brief van de Parlemenaire Pers Vereniging

Muziek voor de komende weken

Op 6 november komt de nieuwe cd van Jamie Cullum, The Persuit, uit. Zoveel mannelijke jazz- (OK, soms poppy jazz) zangers zijn er niet meer in de wereld, dus Culum is een welkome gast in mijn jazzverzameling. Om alvast in de stemming te komen, hier een opname uit het BBC1-programma Friday Night with Jonathan Ross van 23 oktober I'm all over it en let ook op de grappige toegift Hit the Road Jack met de Australische muzikale acteur en comedian Tim Minchin

En hier don't stop the music met een ontploffende Yamaha-vleugel: