Puffin – april 2010

Heel Nederland deelt uit

Onderwijs is de basis van de toekomst. Wil je onderwijs in bijvoorbeeld Afrika steunen, ’koop’ dan schoolspullen op Heel Nederland deelt uit. Namens de kinderen in Afrika: dank voor je bijdrage.

.

Hout

Zelfs voor mijn doen vroeg uit de veren vandaag. Wekker op half vijf, want tegen zessen met R. de R. naar Drachten om twaalf van zijn houten scheepsmodellen te showen op de Open Hout Dag, een manifestatie voor de liefhebbers van hout. Heb mijn ogen uitgekeken daar in de Friese evenementenhal. Alelrlei stands van bedrijven en amateurs en verzamelaars op houtgebied. Vergis je niet, er is zelfs een club van verzamelaars van houtsoortenverzamelaars. Een vereniging die ook nog excursies organiseert. Verder veel makers van houten muziekinstrimenten (de luit, orgel, viool), kunstenaars. Hobbyisten tonen er hun vrachtautomobielen die zijn opgetrokken uit luciferhoutjes en nog veel meer.
En natuurlijk een dagje Friesland inmiddels traditioneel afgesloten met diner in restaurant het Achterhuis op Urk.

Aida

In de schouwburg vanavond weer eens de Giuseppe Verdi’s opera Aida bijgewoond, uitgevoerd door stichting Internationale Operaproducties. Het verhaal dat zich afspeelt in het oude Egypte en gaat over de opbloeiende liefde op tussen de veldheer Radames en Ethiopische slavin Aida.

Muzikaal gezien een formidabele productie, al lieten de kostuums een punt liggen. Een Aida waarbij soldaten een holster hebben, met daarin een pistool… Soldaten trouwens met rode baretten op. Niet echt geloofwaardig voor het verhaal. Het gezelschap zal er wel een bedoeling mee hebben gehad, maar die is mij als bezoeker totaal ontgaan. Nee dan de Staatsopera van Tatarstan, in oktober 2007. Muzikaal zeker zo goed en qua kostuums stukken beter. Net als toen overigens veel publiek in de zaal dat zich bij de TROS Muziekshow of zoiets waant en na bijna elke groot lied gaat applaudisseren. Wat is dat voor volk? Een punt aftrek vanwege de kostuums en dan kom ik dus helaas op:

De buren van Obama's oma

Vanmiddag bij boekhandel Donner in Rotterdam de presentatie van het vierde boek van oud-collega Mary-Ann Sandifort, De buren van Obama’s oma (uitgeverij Kosmos) bijgewoond. Handelt over haar belevenissen in de sloppenwijk van Narirobi, Kenia. Goed boek (ben eerlijk gezegd nog maar paar pagina’s gevorderd, dus echte recensie volgt later), maar Mary-Ann is dan ook een goede schrijfster. En zoals ik van haar gewend ben, schrijft ze zo’n boek niet voor eigen portemonnee. De netto-opbrengst gaat naar de stichting Parking Boys. Leuk theater ook in de kelder bij Donner voor dit soort presentaties. De inleidingen worden dan niet gestoord door winkelend publiek.

Rotterdam CS

De afbraak van het bekende station Rotterdam Centraal gaat een volgende fase in. Benieuwe hoe het nieuwe station er straks uitziet.

Fiets

Achternichtje L. is zaterdag – met haar ouders uiteraard – op de fiets vanuit Achterwillens naar de binnenstad gekomen. En ze was niet moe, vertelde ze. Maar of ze toen ook wist dat ze dezelfde route nog moest terugfietsen… Hoe dan ook, de kleine meid wordt groter!

Theater in mijn voortuin

De Markt en vooral de Waag zijn vanavond tot drie keer toe het decor van de voorstelling Analemma, door Het Zuidelijk Toneel. Een voorstelling op het plein, waarbij de bezoeker (staand of gezeten voor de Burgerhal) via een koptelefoon de via piepkleine microfoons uitggesproken dialogen hoort. Winkelend publiek gaat intussen zijn gewone gang en heeft niet in de gaten onderdeel te zijn van een theatervoorstelling. Nou, hoewel… 100 man voor de Burgerhal met een koptelfoon op, dat trekt wel de aandacht hoor…
Analemma wordt een van de spannendste voorstellingen van het seizoen bij de Goudse Schouwburg genoemd. Matthijs Rümke, artistiek leider van Het Zuidelijk Toneel, mag zich de uitvinder noemen van dit verborgen straattheater. Midden op de Markt staat een jonge man met een rode capuchon. Hij leest een boek en om onverklaarbare redenen wordt hij telkens aangesproken door mensen die iets met hem willen drinken. Maar hij kan nu eenmaal niet op al die uitnodigingen tegelijk ingaan.
Het verhaal is niet ijzersterk, misschien zelfs dun. De voorstelling moet het vooral hebben van de locatie.

Toots

Vanavond bij DWDD de grootmeester op de mondharmonica, mr Jazz himself, Jean Toots Thielemans. Prachtig, maar waarom kan die vreselijke Matthijs van Nieuwkerk dan niet even een paar minuten zijn bek houden? Nou ja, in juni horen RdeR en ik Toots (ook nog niet onverdienstelijk gitarist) in het echt, tijdens het The Hague Jazz. Tijd geleden dat ik hem live gehoord heb. Kan er dus nu al naar uitkijken. De toegangskaarten liggen al geprint en wel in huis. Onderstaand het nummer waar Van Nieuwkerk vanavond doorheen wauwelde: Ne me quitte pas (Verlaat me niet), het beroemde nummer uit 1959 van Jacques Brel. Uiteraard hoor je hier niet de mooie tekst Moi, je t'offrirai des perles de pluie venues de pays où il ne pleut pas (Ik geef je parels van regendruppels uit het land waar het nooit regent). En voor wie denkt, waar ken ik die melodie ook alweer van? Het is gebaseerd op de Hongaarse rapsodie nummer 6 van Frans Liszt.

En dan de muziek van Baantjer (’Circle of smiles’), ook van Toots:

En, tot slot, Turks Fruit (opname van het beste TROS-muziekprogramma, Music all Inn. Herken je het decor? (met Rogier van Otterloo en Herman Krebbers):

Dan gaan mijn gedachten (en ongetwijfeld ook die van bezoeker op deze site K van der H en A en W van der W) terug naar eind jaren zeventig, het mooiste schouwburgprogramma aller tijden in Gouda (de oude schouwburg, uiteraard), Musica 78. Alsof het concert nog niet geweldig was, kwamen er tal van toegiften, uitgekozen door Toots, omdat concert aan vooravond van zijn verjaardag was. Thijs van Leer dirigeerde, Rogier van Otterloo nam achter de Fender plaats, Liesbeth List zong gezeten op het podium wat nummers mee, enzovoorts. Letty de Jong deed mee, Louis van Dijk. Het werd een geweldig verjaardagsfeestje.

Op groot scherm bekijken

Teddy Scholten (1926 -2010)

Een naam die ruikt naar de goede oude tijd, toen het songfestival ook nog iets voorstelde. De zangeres Teddy Scholten (Dorthea Margaretha, 1926, Rijswijk) is, naar vanavond is bekend geworden, afgelopen donderdag overleden. In 1959 was ze ïn Cannes winnares van het Eurovisie Songfestival met het lied Een beetje... (zie onderstaand filmpje), een van de bekendste Nederlandse inzendingen ooit.

Zal de komende dagen ook wel veel op televisie worden vertoond.

De tekst:

Ik wou dat je hart een kast was met een deurtje.
En dat ik kon kijken in het interieurtje.
Dan moest je oprecht zijn,
goed of slecht, maar echt zijn.
En dan zei je al gauw, als ik vroeg, ben je trouw?

'n Beetje, verliefd is iedereen wel eens, dat weet je.
Je wilt verstandig zijn, maar dat vergeet je.
Zodra je naar wat amor fluistert, luistert,
dan weet je, dat wordt weer net zoiets als Faust en Greetje.
Met rendez-vous'tjes in een klein cafeetje,
en slent'ren in de maneschijn.
Met rozengeur, en kussen bij het afscheid aan de deur.
De nacht is blauw,
je fluistert mond aan mond ik zweer je eeuwig trouw.

'n Beetje, verliefd was je wel meer, meneer, dat weet je.
Je hart kwam wel eens meer op een ideetje.
Dat speet je, maar ach weet je,
soms vergeet je wel een beetje gauw je eedje van trouw.

Maar toch ben ik blij dat mijn hart ook geen deur heeft.
Want je weet nooit wat daar in het interieur leeft.
Wel wil ik beloven, als we ons verloven,
en je vraagt, ben je trouw, zeg ik nooit tegen jou:
een beetje

Met rozengeur, en kussen bij het afscheid aan de deur.
De nacht is blauw,
je fluistert mond aan mond ik zweer je eeuwig trouw.
'n Beetje, verliefd was je wel meer, meneer, dat weet je.
Je hart kwam wel eens meer op een ideetje.
Dat speet je, maar ach weet je,
soms vergeet je wel een beetje gauw je eedje van trouw.

auteur: Willy van Hemert
componist: Dick Schallies
publisher: Broadcaster: NOS on PHILIPS records

Na de Tweede Wereldoorlog was Scholten (meisjesnaam Van Swieteren) een korte tijd aan het toneel verbonden (Residentie Toneel in Den Haag, waaraan ook Paul Steenbergen was verbonden. Daarna ging ze de lichte kant op. Ze werkte onder andere aan een van de eerste cabaretprogramma’s van Toon Hermans. In 1951 vormde ze met Henk Scholten een duo dat al snel bekendheid verwierf dankzij radio en tv en het paar was ook lang verbonden aan het ABC-cabaret (Wim Kan) en de Sleeswijk Revue.
Na het songfestival kregen het echtpaar zijn eigen tv-show bij de KRO, Zaterdagavondakkoorden, een van de eerste grote muziekshows op de televisie met een groot orkest en een ballet.

Te ernstig om schouderophalend af te doen II

[UPDATE]: De gewraakte foto is inmiddels van de site van afca verwdijderd. Maar daarmee is de kous toch niet niet af?

Te ernstig om schouderophalend af te doen

Met voetbal in het bijzonder of sport in het algemeen (OK, 6 Nations en de Boat Race daargelaten) heb ik drie keer niks, maar zelfs ik weet dat een wedstrijd Ajax – Feijenoord is als Nederland – Duitsland, iets dat de gemoederen…. Aartsrivalen, Moeder Aller Tegenstanders,… Maar Hoe ver kun je zinken als je de tegenstander met een wapen als dat van de Ajax-supporter te lijf gaat? De wedstrijd tegen Feijenoord mag toch nooit reden zijn je zo te verlagen dat je terugverlangt naar het bombardement op Rotterdam van 1940. Schandalig, stuitend, beneden elk denkbaar peil, beschamend voor de oprechte Ajacied en met geen enkel excuus verdedigbaar. ‘k Mag toch hopen dat Ajax en de voetbalbond dit zo ernstig opvatten, dat geen enkele Ajax-supporter de wedstrijd tegen Feijenoord kan bijwonen en dat de makers van de site verantwoordelijke worden gehouden voor deze publicatie. Vrijheid van meningsuiting kent een grens. Ik weet het, die goeden die onder de kwaden moeten lijden bij Ajax…, maar dit is te ernstig om schouderophalend af te doen. Toch? En die Afca-site moet toch per omgaande uit de lucht worden gehaald1

Write Now!

Jelmer van Lenteren uit Delft heeft op donderdag 8 april 2010 de voorronde van de schrijfwedstrijd Write Now! Gouda gewonnen. Marijn Sikken uit Utrecht eindigde als tweede en Sebastiaan Andeweg uit Nijmegen als derde prijswinnaar. Tijdens een feestelijke avond in De Gonz werden de winnaars bekend gemaakt. Er deden in totaal 32 jongeren tussen de 15 en 24 jaar mee aan deze voorronde. Zij stuurden voornamelijk proza en poëzie in.
De eerste prijs bestond uit 250 euro aan boekenbonnen en een plek in de finale, op 20 juni in Watt te Rotterdam. De tweede en derde prijswinnaars ontvingen boekenbonnen ter waarde van 125 en 75 euro.
De jury van Write Now! regio Gouda bestond uit Wiegertje Postma (juryvoorzitter, auteur Vijf strippen), Vinod Singh (Passionate Bulkboek), Ruud Witte (AD Groene Hart), Yannick Maltha (Jongerenraad Gouda) en Maarten van Diesen (Toneelschrijver).
De prijsuitreiking vond plaats in De Gonz te Gouda. Voordat de winnaars bekend werden gemaakt, waren er optredens van DJ Thelonious, Daniel Dee en Naomi Sijmons. Ook werd de animatiefilm Vos (stand van de unie) vertoond. De presentatie was in handen van Oscar Kocken.

Passionate Bulkboek organiseert de schrijfwedstrijd Write Now! voor de tiende keer. De schrijfwedstrijd bestaat uit vijftien voorronden in Nederland en drie voorronden in Vlaanderen. Met een totaal van 1.372 inzendingen uit Nederland en Vlaanderen is het record van vorig jaar geëvenaard. Van deze 1.372 deelnemers plaatsen zich er 21 voor de finale, op 20 juni in Rotterdam. Dit zijn de winnaars van de achttien voorronden en drie wildcards. De finalisten schrijven een nieuwe bijdrage die beoordeeld wordt door een uit het Nederlandse taalgebied samengestelde jury. Wie de finale wint, mag zich het grootste Nederlandstalige schrijftalent noemen. Daarnaast wint deze schrijver een MacBook ter waarde van 1.500 euro, een masterclass van Uitgeverij Augustus, optredens op GDMW Festival in Rotterdam en Den Bosch en De Nachten in Antwerpen.

De uitreiking heb ik bijgewoond. Leuke gelegenheid om De Gonz eens te bezoeken tijdens een activiteit. ‘k Behoor natuurlijk niet tot de doelgroep (,,jawel hoor, De Gonz is voor 16+…’’), maar de pret was er niet minder om. Op mijn leeftijd nog eens in een jongerensociëteit met een biertje in mijn hand. Begin ik nu te klinken als mijn vader?
Nog met een van de afvallers in de wedstrijd gesproken. Hij wilde wat tips om een volgende keer met een nog betere bijdrage te komen. Thuis zijn inzending nog eens bekeken, om daarna de opbouwende kritiekpunten naar hem te e-mailen. Jury bleek inhoudelijk weinig kritiek te hebben op zijn verhaal. Alleen… het was niet af. Bijdrage mocht maar een bepaalde lengte hebben en kennelijk om aan de limiet te voldoen, stopt het verhaal midden in een zin. En tja, een verhaal dat niet af is, kan natuurlijk niet voor een prijs in aanmerking komen.

Schotse muziek

Had net even via Twitter berichtenverkeer over Schotse muziek. Via Goudse Twittteraar horode ik over (mij onbekende) band uit Glasgow. The Blue Nile. Na googelen gevonden op YouTube. Niet bepaald mijn type muziek, ondanks dat het Schots is (niet gedacht hè?). Terug getwitterd dat Runrig beter is. En dus gelijk even op YouTube weer eens gekeken en vooral geluisterd naar een van de mooiste nummers van live concert aan de oevers van Loch Lomond: Loch Lomond song ( You take the High Road…). Hieronder de opname. Zag trouwens nog mooie regels in het commentaarvak die ik jullie niet wil onthouden:
There are 3 types of people in the world;
1. Scots
2. people who aspire to be Scots
3. And those who have absolutely no ambition at all.

En de volgende:
There are 2 kinds of people in this world... SCOTS and those who wish they were.

Vrije vogels in Blijdorp

Bezoek aan Blijdorp gebracht. Het schoolreisseizoen is kennelijk al begonnen. Wat een drukte. Toch weer wat nieuws gezien in de dierentuin, de Vrije Vlucht Voorstellingen, tal van vogels vliegen over je hoofd, op jacht naar prooi. Leuke, onderhoudende voorstelling, driemaal daags tot het najaar. Blijdorp vogels laten hun sterkste staaltjes zien. Beslist de moeite waard.

OV-chip weg uit de trein dan maar?

Vanochtend naar via Den Haag naar Rotterdam voor bezoek aan Blijdorp. Dacht in Gouda nog even OV-chip op te laden. Apparaat van de Nederlandse Spoorwegen (NS) vertelde dat ik al had ingecheckt. Dat had ik dus niet. Vermoedelijk na vorige reis niet uitgecheckt bij de OV-[paal. Hoe dan ook, opnieuw ingecheckt. Apparaat meldt Abonnement – Goede reis. Op perron twijfel ik toch, zou ik nou niet per ongeluk alsnog hebben uitgecheckt. Wat is handiger dan bij binnengaan trein aan conducteur te vragen mijn OV-pas even langs zijn handlezer te halen. Dat gaat zo snel niet, want apparaatje heeft nogal wat tijdig nodig om wakker te worden. ,,En de trein gaat nu weg.’’ Nou ja, zeg ik, dan zal het wel goed zijn, want de OV-paal meldde dat ik abonnement heb en wenste me goede reis. ,,Maar als u niet bent ingecheckt, moet ik u straks proces-verbaal geven hoor,’’ klinkt het droog. Uiteindelijk – er waren nog wat late instappers – controleerde hij toch mijn kaart. Maar hoe heb ik het nu: twee NS-machines die elkaar tegenspreken en een conducteur met een OV-lezer die de snelheid van een boemeltje heeft en dan de gehele verantwoordelijkheid bij de reiziger leggen. Klantvriendelijk is het niet te noemen, eerder onbehouwen. Je gaat het verzet tegen de NS en tegen de OV-chip zo wel heel goed begrijpen. Toch maar overwegen om weer ouderwets treinkaartjes te kopen en de Nederlandse Spoorwegen melden dat de OV-chip in een donker holletje van een van de conducteurs gestoken kan worden? Of er maar van uitgaan dat deze conducteur slecht geslapen heeft, ruzie met zijn vrouw heeft gehad, of gewoon de cursus klantvriendelijkheid nog niet heeft gevolgd?
O ja, en waarom, zult u zich misschien afvragen, via Den Haag naar Rotterdam voor bezoek aan Blijdorp? Wel, ‘k wilde wel eens – stond al tijdje op mijn reisverlanglijstje – via de Hofpleinlijn

Amerikanen vermoorden journalisten Reuters

Amerikaanse militairen in Irak hebben journalisten van het persbureau Reuters vermoord. Daarna jaren geprobeerd de zaak te verdoezelen. Dankzij de site Wikileaks is de door de Amerikanen zelf gefilmde moord nu openbar geworden. Schokkende beelden, maar de soldaten vinden het om te lachen. ‘k Mag toch hopen dat de wereld, met de journalistenorganisaties voorop, haar afschuw laat blijken. ‘k Mag ook hopen dat de Verenigde Staten nu een onderzoek instellen en de schuldigen vervolgen voor moord.
Bekijk hieronder de schokkende beelden.

Rejoice

Het tweede up beat lied van mijn koor in de paadienst, Come people of the Risen King. OK, niet zo fraai gezonden als in onderstaand YouTube-fimpje, maar toch. Geniet.

Morning has broken

Beroemd geworden door Cat Stevens, maar in mijn kerk is Morning has broken een lied in het hymnbook. Stond al even op mijn lijst om eens met het kerkkoor te zingen en vanochtend is die wens in vervulling gegaan. Het was het Introit
Hieronder het originele nummer van Cat Stevens.

Mahna Mahna

Met dank aan collega’s die me op idee bracht, hier een filmpje met een vrolijk deuntje voor dit lange weekeinde. Het is zo’n deuntje dat nog paar dagen lekker onwisbaar in je hoofd blijft hangen. Plezier (en eet niet teveel paasieren)!

Mattheus Passion III

Gisteravond bij/met H. V. een opname van de Mattheus Passion uit 1930 beluisterd. Zeer langzaam; gedragen zo u wilt. Of ‘op hele noten’ als het om een oude gereformeerde kerkdienst zou gaan. Al bij het begin kreeg ik idee: dit gaat een hele lange zit worden. Mooie stukken, maar toch. Gelukkig (?) had de platenmaatschappij destijds dat ook gedacht en dus – kom er maar op – waren er delen uit de M. P. weggelaten. Herkenbare stukken aria’s, en zelfs twee keer een tussenspel in het slot Ruhet sanfte, ruhet wohl. Daarna nog even deel van de uitvoering van Ton Koopman gedraaid. Klinkt toch beter, toegankelijker. Niettemin toch aardig om eens zo’n heel oude opname te beluisteren.