Puffin – mei 2010

Zeildag Kloatclub

Fotoverslag jaarlijkse zeildag (vandaag) van de Kloatclub, de donateursclub van het Ljouwerter skûtsje, op de Wijde Ee bij Grou. Goed weer, prima wind om flink te keer te gaan op het water. Hoogtepunt was de aanbieding van een fraaie scheepsbel aan de bemanning van het skûtsje door de Goudse ‘afdeling’ van de Kloatclub, die om en nabij de tien jaar bestaat. Bel -met toepasseljike inscriptie - is in dank aanvaard door de schipper van 'onze' Rienk Ulbesz, Jappie Meeter en krijgt plek op de volgboot Vrouwe Nieske.
24 Juli, 31 juli en 2 augustus zijn we opnieuw in Friesland (Grou, Stavoren en Woudsend), om ons skûtsje aan te moedigen bij enkele SKS-wedstrijden.

Oude jazzliefde roest niet

Vanmiddag/-avond bij Wijnhoeve De Kleine Schorre, in het Zeeuwse (Schouwen-Duiveland) Dreischorre weer eens kunnen genieten van een optreden van de Dutch Swing Society (DSS) onder leiding van Ed van Dantzig, goede vriend die me begin jaren tachtig de voorliefde voor de jazzmuziek bijbracht. We kenden elkaar al van boottocht op IJsselmeer, in de tijd dat ik in Amsterdam werkzaam was. Daarvoor – maar dat was dus voor mijn tijd - was de band al een veel geboekte gig in de voor liefhebbers enige jazztent in het Goudse, ’t Vaantje in Reeuwijk.
Hoe dan ook, de banjospeler van het orkest, Ed van Dantzig, kwam ik weer tegen in mijn Goudse tijd. Hij benaderde me voor het samenstellen van het programmaboekje voor het Randstad Jazz Festival waar hij voorzitter van was en na een paar jaar belandde ik in het bestuur van de organisatie van het festival. Het waren prachtige jaren. Allemaal mensen met maar één doel: een leuk jazzfeest neerzetten voor Goudse regio. Veel beroemde jazznamen die op Nederlandse jazzpodia schitterden deden Gouda aan. Grote Amerikaanse namen, Nederlandse gezelschappen en all time favorite Engelse zangeres Beryl Briden. Een dijk van een zangeres, met een geweldig bos hout voor de deur, waaruit de vingerhoedjes te voorschijn kwamen die ze gerbuikte voor het bespelen van het wasbord. Haar show trok de jeugd in groten getale. Er kan met recht gezegd worden dat mede door haar in ieder geval een deel van de Goudse jeugd de liefde voor de jazz is bijgebracht. En anders gebeurde dat wel op de zaterdagmiddag bij de finale van het Rabobank Streetparade Concours. Ed zelf trad ook heel vaak (meer dan tien jaar) op (ook als begeleiding voor Briden) en het publiek hing aan de lippen van de sound van zijn orkest.
Het waren de tijden dat het drie dagen durende festival per avond meer volk trok dan Kaarsjesavond (Gouda bij Kaarslicht). Het was de tijd van het gemakkelijk iets kunnen regelen. De vergunningen voor het festival kwamen meestal tegen de zomer van het volgende jaar… Gratis podia in de binnenstad en in of bij de kroegen en als enige betalende punt de zeer in trek zijnde Ronde Spiegeltent. Een geweldig iets. De tent (hier op foto's van de huidige eigenaar, maar het is echt onze tent) kwam altijd op dinsdag (twee dagen voor het begin van het festival!) in Gouda aan, na weken in gebruik te zijn geweest als podium voor het boekenfestival in de Schotse hoofd- en festivalstad bij uitstek: Edinburgh. Altijd toch weer zenuwachtig, dus - toevallig!!! – moesten alle bestuursleden van ons festival die dinsdagochtend op de Markt zijn…
Waar was ik? O ja, die herinneringen dus. Broer en schoonzus op zaterdag ook in de stad om te helpen, neefjes hielpen met rondbrengen van drank voor de musici naar de podia. Hele zondag gebroken (de enige dag in het jaar dat ik de kerkgang oversloeg), maar een ervaring die ik voor geen goud had willen missen. Jammer dat we zo’n festival niet meer hebben in Gouda. Gelukkig is de jazzliefde niet bekoeld. Jarenlang ben ik met enkele vrienden naar Wageningen gegaan waar de sfeer van het jazzfestival deed denken aan dat van Gouda. En sinds vorig jaar is er het bezoek aan het The Hague Jazz.
Dat dus over het verleden. Het borrelde allemaal op tijdens het luisteren naar de DSS in Zeeland vandaag.
The Dutch Swing Society trad in het verleden veelvuldig op voor televisie en radio en in het buitenland. Zo was het de eerste Nederlandse band, die van de Amerikaanse vakbonden toestemming kreeg om op te treden in de authentieke jazzclubs in en rondom het bekende Bourbon Street in de bakermat van de jazz, New Orleans. De toen gescoorde successen waren aanleiding om een half jaar later te worden uitgenodigd voor een optreden tijdens het wereldvermaarde New Orleans Jazz and Heritage Festival. Hier werd gespeeld op het binnenveld van de paardenrenbaan van New Orleans, the Fairgrounds, voor een 80.000-koppig publiek. Naar aanleiding van dit concert werd Ed van Dantzig op feestelijke wijze benoemd tot ereburger van New Orleans.
In het Goudse begeleidde de band bekende musici als Buddy Tate, Billie Butterfield, Bud Freeman, Wild Bill Davidson, Peanuts Hucko, Teddy Wilson, Rita Reys (eveneens ereburger van New Orleans), Pim Jacobs en Beryl Briden.
Het orkest heeft zeven jaar lang niet gemusiceerd. Omdat bloed echter kruipt, waar het niet gaan kan werd besloten toch de instrumenten maar weer uit het foedraal te halen en een optreden te verzorgen. De bezetting in Dreischor bestond uit Hans van den Heuvel (trompet en zang), Louis Bink (trombone en zang), Jan-Wouter Alt (klarinet), Karel Fray (sax en zang), Frans van Eijk (piano), Ed van Dantzig(banjo), Jos van Bueren (bas) en Willem Huurman(drums).

Miskleun energiebedrijf III

Eneco beschouwt me als ‘nieuwe klant’. Hoe zot wil je het hebben, maar het systeem zit nu eenmaal zo in elkaar. Per 16 augustus…, staat te lezen in de welkomstbrief. Net even gecheckt, maar de kachel in de badkamer doet het gewoon, dus ik krijg gas cadeau van een ander bedrijf. Cadeau ja, want ik heb een ander bedrijf nooit opdracht gegeven mijn gasleverancier te worden. Benieuwd hoe het afloopt?
Wordt vervolgd

Miskleun energiebedrijf II

Vandaag dan de eindafrekening van Eneco voor mijn gasverbruik. Ben dus voor wat betreft gas geen klant meer bij Eneco. Het is het vervolg op de spookoverstap ( o nee, dat heet switch in de terminologie van de energiebedrijven) naar Nuon. Voor de goede orde: ik ben dus niet overgestapt naar Nuon. Nuon heeft mij zonder mij daarvan in kennis te stellen en zeker zonder mijn toestemming weggekaapt bij Eneco. Een misdadige actie van dat energiebedrijf dus. Gemakkelijkste oplossing is dat Eneco mij weer klant maakt, maar die administratieve handeling duurt wel een paar weken, zegt de vriendelijke dame die me te woord staat.
Het moet een financieel voordeeltje opleveren. Eneco stort twaalf euro op mijn rekening (teveel betaalde voorschotten) en de komende weken kan niemand gasgeld bij me innen. Als Nuon dat probeert, zal dat bedrijf toch eerst moeten hardmaken dat ik klant bij ze ben gewotfrn. En dat kan Nuon niet. Eerder contact met Nuon leverde niks op (men kon mij niet vinden in de administratie), dus nu zal men dan toch met de billen bloot moeten. Eneco zegt dat ik een eventueel boetebedrag kan terugvragen via Eneco. Zover laat ik het niet komen. De eventuele brieverij van Nuon gaat linea recta naar een klachten- of geschillencommissie en naar de Consumentenbond.
Heb inmiddels begrepen dat ik niet de enige ben die door een energiebedrijf zonder toestemming wordt overgeschreven. Dat laat onverlet dat het van de zotte is dat dit switchsysteem bestaat zonder controlemiddel (meneer, wilt u echt klant bij ons worden? Zo ja, wilt u dan dit formulier ondertekenen en terugsturen?), dus zonder bewijs zwart op wit dat de klant met de overstap akkoord gaat.
Wordt ongetwijfeld vervolgd

Hans Verploeg 14 maart 1945 - 26 mei 2010

De oud-secretaris van de NVJ Hans Verploeg is afgelopen nacht in het Erasmus MC in Rottedam overleden, is zojuist bekendgeworden. De geboren Zeeuw (en ook wilde weten dat zijn roots daar lagen) heeft veel heel veel voor de Nederlandse Vereniging van Journalisten betekend in de 25 jaar dat hij er leiding aan heeft gegeven. Als algemeen secretaris gaf hij leiding aan de bond en stond hij besturen met raad en daad terzijde. Zelf heb ik ook veel van hem geleerd. Hij leerde me verder kijken dan mijn dagbladneus lang was. Zijn niet aflatende aandacht voor persvrijheid in de wereld is velen tot voorbeeld. Zo was hij voorzitter van Free Voice, een organisatie die persvrijheid stimuleert. Hij was bestuurslid van de IFJ, de Internationale Federatie van Journalisten en van Reporters Respond, dat noodhulp aan journalisten in het buitenland geeft. Voor al zijn inspanningen werd hij in 1994 benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje Nassau.
Iets van zijn werkmethode dat ik nog steeds toepas is het bijhouden van een ‘dagboek’. Geen verslagen van vergaderingen, maar meer korte notitie, kreten, leuke opmerkingen die nimmer in de notulen verschijnen, jaartallen, namen en noem maar op. Ook tijdens zijn ziekbed bleef hij geïnteresseerd in het wel en wee van de journalistiek. Hans zal binnen en buiten de NVJ en aanverwante organisaties worden gemist.
Lees hier een interview in De Journalist van september 2005 met Verploeg naar aanleiding van zijn afscheid als algemeen secretaries van de NVJ.
Op deze plek wens ik Inge Brakman veel sterkte toe. Ze heeft haar Hans tot het laatste toe verzorgd. Het moet zwaar zijn geweest, vooral de laatste tijd. Hans was al zo verzwakt dat hij zelfs een levertranspantatie niet meer had kunnen ondergaan.
De crematie is dinsdag 1 juni, om 14.15 uur in Driehuis.

Torenmuziek

Door de openstaande ramen klinkt vanuit mijn achtertuin de beiaard van de St.-Jan. Heerlijke muziek, dus tv-geluid staat uit nu. Vast een oefening voor Torenmuziek 2010, dat op 12 juli begint. Een aantal weken lang, elke maandagavond. Het beste te beluisteren in de schitterende Catharinatuin aan de Achter de Kerk.
Voor wie komt luisteren, hier het programma:
12 juli, Gideon Bodden (Oudewater)
19 juli Jan Verheyen (Hasselt, België)
26 juli Midori Conneman (Waddinxveen)
02 augustus Boudewijn Zwart (Gouda)
09 augustus Gerda Peeters (Hillegom)
16 augustus Boudewijn Zwart (Gouda)
23 augustus Roy Kroezen (Zwolle)
30 augustus Boudewijn Zwart (Gouda)

Hier een opname van onze stadsbeiaardier Boudewijn Zwart (hij zal wel het wel zijn die ik nu hoor reperteren): met de Toccata en Fuga in D moll BWV 565 van Johann Sebastian Bach:

Internetcrimineel

Er is er weer een. Wie er intrapt, verdient niet beter dan opgelicht te worden door deze crimineel. Leest u even mee?

Dit bericht is afkomstig van de IT Service Webmail messaging centrum voor Webmail-gebruikers. We zijn momenteel verbetering van onze databank en e-centrum te wijten aan een ongewone activiteiten geïdentificeerd in onze e-mail systeem.
Wij zijn het verwijderen van alle ongebruikte Webmail-accounts. U bent nodig is om uw webmail-account te verifiëren door te bevestigen Webmail van uw identiteit.
Dit zal voorkomen dat uw Webmail account is gesloten tijdens deze exercise.In om uw Webmail te bevestigen identiteit, bent u de volgende gegevens te verstrekken;
Voornaam:
Achternaam:
Gebruikersnaam / ID:
Wachtwoord:
Toekomst Wachtwoord:
* Belangrijk * Gelieve al deze informatie volledig en correct andere wijze te wijten aan de veiligheid redenen die we kunnen hebben op uw rekening af te sluiten temporarily.We dank u voor uw snelle aandacht voor deze kwestie.
U zult begrijpen dat dit een veiligheidsmaatregel bedoeld om u te helpen beschermen en uw Webmail account.
Wij zijn excuses voor het eventuele ongemak.
Met vriendelijke groet,
Webmail IT Service

Nou, mijn Toekomst Wachtwoord mag hij weten. Het luidt: voortaanverschoondteblijvenvanjouwidiotecriminaliteit!

Asperges

Heerlijk vertoefd in Susteren, Zuid-Limburg, met vrienden voor het 18+ Pinksterweekeinde, het overblijfsel (uit langvervlogen tijden, ik geef het onmiddellijk toe!) van de Goudse jongerenvereniging 18+. Nu (de meesten) 50+, maar nog steeds een prima sfeer. Bonte avond, speurtocht dan wel dropping hebben plaatsgemaakt voor kleppen, lezen, de kinderen vermaken, maar nog net zoveel drank als toen. Wat verder gebleven is, is de vriendschap en natuurlijk op zaterdagavond de barbecue.
Sinds vorig jaar brengen we dit weekeinde door in Susteren, op camping Hommelheide. Luxe park, compleet met zwem- en visvijver en zwembad. O ja, en er hoort ook een restaurant bij. Vorig jaar redelijk goed kennis meegemaakt. Redelijk goed, want kaart meer dan in orde, maar bediening… Nu dus weer. Een Limburgs restaurant in deze tijd van het jaar en dan geen aspergemenu op de kaart… OK, maar de bediening zal aan de keuken vragen of A. B. en ik toch een aspergemaaltijd kunnen krijgen. Vol verwachting begin ik alvast aan een goede, droge witte huiswijn. Wat er vervolgens ook komt (de mooiste jonge moeders passeren mijn netvlies), geen eten! Tot drie keer toe de ober gevraagd of de asperges nog voor St.-Jan (het einde van de aspergetijd) danwel Kerst komen. Dan geef ik het na twee uur wachten op. Boos meld ik me bij de bediening om op luide toon te vertellen dat dit geen behandeling is. Wat blijkt uiteindelijk, onze bestelling is niet eens aan de keuken doorgegeven! Een blamage die haars gelijk niet kent. Een dikke onvoldoende, ondanks de kwijtschelding van de rekening voor de reeds genoten drankjes.
Doet me denken aan de grap die ooit begon met Gerard Cox en Frans Halsema, in de conference Raden maar. Presentator Kees Schilperoort, werd daarin door de deelnemer Kees Schil genoemd. ,,Hallo, de naam is Schilperoort hoor!’’. ,,O, kunt u nagaan hoe snel wij de radio thuis uitzetten…’’.
Jaren geleden hebben A en ik die in Schotland nog eens gedaan rond een vals spelende accordeonist, Willy Rus. ,,Hallo, de naam is Willy Russell hoor’’. ,,Kunt u nagaan hoe snel wij de pub verlaten als u gaat spelen…’’. Het is, tussen ons, nu een running gig.
Daarom nu de Susterse variant, die we op het terras hebben bedacht:
Landgoed Hommelheide, Hommelweg 2, 6114 RT Susteren, telefoon: 046-4492900, http://www.landgoed-hommelheide.nl.
Hallo, alleen 'Hommelheide' is voldoende hoor!
Nou, kunt u nagaan hoeveel tijd we hebben zitten wachten op ons eten…

Hier, ter vermaak, de conference van Gerard Cox en Frans Halsema:

Nieuw theaterseizoen

Voor het nieuwe seizoen van de Goudse Schouwburg, heb ik de volgende voorstellingen aangevraagd:

01/10: Sara Kroos - Boheems
03/11: Karakter - Bordewijk (toneel)
07/12: The Tenors (Irish, close harmony, pop, jazz, opera)
23/12: Dolf Jansen
19/02: Celtic Folk Night
31/03: Bert Visser - Afijn
04/03: Carmen (opera, Bizet)
09/04: Tsjechov – De Meeuw (toneel)
15/04: Jan Akkerman
20/05: Lebbis
09/06: NUHR

Schotse uitvinder flappentap overleden

Oud Schots nieuws, maar toch. Hoor net op de radio dat afgelopen zaterdag de uitvinder van de geldautomaat, de Schot John Shepherd-Barron na een kort ziekbed is overleden in het Raigmore hospital in Inverness.
De eerste machine, afgekeken van snoepautomaat voor chocoladerepen, werd in 1967 geplaatst. De bankpas bestond nog niet; hij gebruikte een speciale cheque met als beveiliging het radioactieve goedje carbon 14. De gebruikte hoeveelheid was zeer gering en kon geen kwaad, heeft hij altijd gezegd.
Shepherd-Barron (84) koos voor een pincode van vier cijfers. Het verhaal wil dat zijn vrouw zijn zescijferige legernummer niet kon onthouden, dus een evenlange PIN-combinatie zou dan ook problemen geven.
Onbeperkt geld uit de muur halen was er in de begintijd nog niet bij; je kreeg per keer maximaal tien pond.
De eerste machine werd in 1967 geplaatst in het noord-Londense Enfield, bij Barclays Bank.
Shepherd-Barron, geboren in India, gestudeerd in Edinburgh, was directeur van een drukkerij voor speciaal papier (de Engelse tegenhanger van onze Joh. Enschede &Zn.), toen hij de cash machine bedacht. Hij lag in bad, moest nog naar de bank om geld te halen en kwam er achter dat de bank inmiddels dicht was. Hij kon het niet verteren dat hij als bezitter van het geld niet op elk gewenst moment bij dat geld kon komen. Overigens wil het verhaal dat er in 1939 al een vorm van een geldmachine heeft gestaan in New York, maar die werd enige tijd na de installatie verwijderd wegens gebruik aan belangstelling van de kant van de consument.

Vulkaan

Acht minuten durend filmpje van de uitbarsting van de IJslandse vulkaan Eyjafjallajökull. Indrukwekkend.

Hank Jones

Gisternacht is de Amerikaanse jazzpianist Hank Jones (91) overleden. Jones, de grand old man of the jazz piano begon zijn carrière toen hij dertien was. Hij speelde met grootheden als Coleman Hawkins, Ella Fitzgerald, Charlie Bird Parker, Artie Shaw, Benny Goodman, Lester Young en Tommy Flanagan. Als pianist en orkestleider werkte Jones (the Jazz Master) ook mee aan de beroemde Broadwaymusical Ain’t Misbehavin’, gebaseerd op de muziek van Fats Waller. Door zijn bijdrage aan deze musical kreeg Jones eind jaren zeventig meer bekendheid onder een groter publiek. In 2009 kreeg Jones (klik op die site vooral op 6 and 4) een Grammy Lifetime Achievement Award. Kort erna speelde hij op het The Hague Jazz, waar ik hem – bij toeval – heb horen spelen. Op uitnodiging van R. de R. woonde ik het festival bij en we raakten na een paar optredens elders in het complex, verzeild in de grote zaal van het congrescentrum. Dar speelde Jones met het Metropole Orkest. 91 Jaar en dan nog zo de sterren van de hemel spelend. Een pareltje. Geweldig! Hij droeg uit dat hoe oud je ook bent, je de mooiste muziek ter wereld kunt blijven spelen.

(Opname uit november 1999)

Vooruit, nog eentje, uit de zomer van vorig jaar: I got rhythm

Nou, OK, de laatste dan: Take the A train, omdat hier alles in zit van een lekker jazzoptreden:

Max Havelaar

Max Havelaar, wie heeft op middelbare school niet moeten lezen of dat met plezier gedaan?
Vanavond was het als hoorspel (via deze link terug te beluisteren) bij de Avro. Heerlijk. A: een goed verhaal en B: een hoorspel van enige inhoud op de Nederlandse radio.
Voor wie zegt: hoe zat het ook alweer? Hier een tekst van internet (luiheid, dan hoef ik het zelf niet te typen…)

Max Havelaar verscheen in 1860. De auteur was Eduard Douwes Dekker; als pseudoniem koos hij Multatuli, d.w.z. ik heb veel gedragen.
Het boek werd opgedragen aan zijn vrouw, Everdine Huberte Baronesse Van Wijnbergen. Het is geschreven in een voor die tijd zeer fris en levend Nederlands en valt op door zijn oorspronkelijke compositie. In de eerste hoofdstukken is Batavus Droogstoppel, makelaar in koffie te Amsterdam, aan het woord; hij wil een boek over koffie schrijven (zie de ondertitel van het boek). We leren Droogstoppel kennen als een bekrompen, materialistisch en fantasieloos mens. Aangezien zijn principe is: "waarheid en gezond verstand", heeft hij geen enkele waardering voor poëzie. Als volontair is bij hem in huis Ernest Stem, zoon van een bevriende relatie, uit Hamburg. ("Hij schijnt vlug en bekwaam, maar ik geloof dat hij schwärmt.")
Een vroegere schoolmakker van Droogstoppel, Sjaalman, zendt de makelaar een pak manuscripten, met het verzoek er het een en ander van uit te geven. (Droogstoppel spreekt schamper van "Sjaalman", want hij is "een schoolkameraad die een sjaal draagt in plaats van een jas, en die niet weet hoe laat het is".) De jonge Stern zal uit het pak dié manuscripten overschrijven, die Droogstoppel voor zijn boek kan gebruiken. Wel zal de makelaar af en toe een hoofdstuk tussenvoegen, "om aan 't boek een solide voorkomen te geven".
Bij het vijfde hoofdstuk (de indeling in hoofdstukken is van Jacob van Lennep) begint het eigenlijke verhaal. Dit is het relaas in romanvorm van wat Douwes Dekker zelf is overkomen.
Aan het eind van het boek neemt Douwes Dekker zelf het woord en zegt hij dat de strekking van zijn roman tweedelig is: hij eist een betere behandeling van de inlanders en eerherstel voor zichzelf. Om dit te bereiken draagt hij zijn boek op aan "Willem den Derden, Koning, Groothertog, Prins ..... meer dan Prins, Groothertog en Koning ..... Keizer van 't prachtig rijk van Insulinde dat zich daar slingert om den evenaar, als een gordel van smaragd......"
Wat is Max Havelaar overkomen ? In 1855 wordt Max Havelaar door de Gouverneur-Generaal benoemd tot assistent-resident van Lebak. Dit geschiedt tegen de voordracht van de Raad van Indië in; de toestanden in Lebak (Zuid-Bantam) zijn slecht en de G.G. ziet in Havelaar iemand met hart voor de inlanders.
Begin 1856 komt Havelaar met zijn vrouw Tine en z'n zoontje Max in zijn standplaats Rangkas-Betoeng aan; op 22 jan. houdt hij de beroemde toespraak tot de hoofden van Lebak, waarin hij gewag maakt van de slechte toestanden te Lebak. Havelaars voorganger, Slotering, had er al over geschreven; hij was echter gestorven. (Havelaar meende ten onrechte dat hij vergiftigd was.) Oorzaak van de misstanden is de Regent, een inlands vorst. Hij eigent zich bezittingen van zijn landgenoten toe en laat hen onbezoldigd voor zich werken. Havelaars onmiddellijke superieur, de Resident van Bantam, Slijmering genaamd, is op de hoogte van deze wantoestanden, maar doet er niets tegen. Havelaar richt vermaningen tegen de Regent, echter zonder resultaat. (De Regent werd slecht gehonoreerd en moest een uitgebreide hofhouding onderhouden.) Havelaar verneemt bij geruchte, dat zijn voorganger vergiftigd is door de schoonzoon van de Regent. Hij verzoekt de Resident de inlandse vorst naar Serang te roepen en zijn medestanders gevangen te zetten. De inlanders zullen dan vrijuit kunnen spreken. De Resident schrikt zeer van dit in zijn ogen overijlde optreden en reist naar Rangkas-Betoeng. Havelaar en Slijmering komen niet tot overeenstemming; de eerste wil handelend optreden, de tweede wenst de zaak te sussen. De Gouverneur-Generaal wordt in de zaak gekend en Havelaar wordt overgeplaatst; hij krijgt een officiële afkeuring in een kabinetsmissive. Hij accepteert dit niet en vraagt ontslag. Dit wordt hem terstond verleend op 4 april 1856. Hij tracht zijn handelwijze persoonlijk te verdedigen bij de Gouverneur-Generaal. Deze staat op het punt om naar Nederland terug te keren en wenst Havelaar niet in audiëntie te ontvangen.
Einde van de roman. De laatste bladzijden neemt Douwes Dekker zelf het woord (zie hierboven).De meeste personen uit de roman zijn historisch, zodat de Max Havelaar niet alleen een tendensroman is, maar ook een sleutelroman. Slijmering is in werkelijkheid Brest van Kempen, de Gouverneur-Generaal is Duymaer van Twist, Havelaars voorganger Slotering is Carolus, controleur Verbrugge is Van Langeveld van Hemert, Duclari is Collard. De Indische figuren worden bij hun werkelijke naam genoemd; alleen de personen uit het verhaal "Saïdjah en Adinda" zijn verzonnen. Dit verhaal is ingevoegd als illustratie van de kwalijke praktijken der inlandse hoofden en het niet optreden van het Ned. bestuur.
Na zijn ontslag is, Douwes Dekker naar Europa teruggekeerd; op een hotelkamertje in Brussel ontstond in 1859 de Max Havelaar. De eerste uitgaven zijn verzorgd door Jacob van Lennep, aan wie Multatuli zijn rechten had overgedragen. Het succes dat Multatuli van zijn boek had verwacht, is aanvankelijk niet gekomen, mede door de dure uitgave (vier gulden per exemplaar), die Van Lennep in beperkte oplage liet verschijnen. Verder had Van Lennep hier en daar iets uit de tekst weggelaten. Een en ander is hem door Multatuli zeer kwalijk genomen; een proces is gevolgd. Aan het eerste hoofdstuk gaat nog een "Onuitgegeven Toneelspel" vooraf. De beschuldigde, Lothario, moet ondanks de vele bewijzen van zijn onschuld hangen. De uitdrukking "Barbertje moet hangen" is dus eigenlijk niet juist: Lothario moet hangen.

Het stuk begint met Droogstoppel, werkzaam voor Last & co:
Ik ben makelaar in koffi, en woon op de Lauriergracht No 37. Het is mijn gewoonte niet, romans te schrijven, of zulke dingen, en het heeft dan ook lang geduurd, voor ik er toe overging een paar riem papier extra te bestellen, en het werk aan te vangen, dat gij, lieve lezer, zoâven in de hand hebt genomen, en dat ge lezen moet als ge makelaar in koffie zijt, of als ge wat anders zijt. Niet alleen dat ik nooit iets schreef wat naar een roman geleek, maar ik houd er zelfs niet van, iets dergelijks te lezen, omdat ik een man van zaken ben. Sedert jaren vraag ik mij af, waartoe zulke dingen dienen, en ik sta verbaasd over de onbeschaamdheid, waarmee een dichter of romanverteller u iets op de mouw durft spelden, dat nooit gebeurd is, en meestal niet gebeuren kan. Als ik in mijn vak -- ik ben makelaar in koffie, en woon op de Lauriergracht No 37 -- aan een principaal -- een principaal is iemand die koffie verkoopt -- een opgave deed, waarin maar een klein gedeelte der onwaarheden voorkwam, die in gedichten en romans de hoofdzaak uitmaken, zou hij terstond Busselinck & Waterman nemen. Dat zijn ook makelaars in koffie, doch hun adres behoeft ge niet te weten. Ik pas er dus wel op, dat ik geen romans schrijf, of andere valse opgaven doe. Ik heb dan ook altijd opgemerkt dat mensen die zich met zoiets inlaten, gewoonlijk slecht wegkomen. Ik ben drieënveertig jaar oud, bezoek sedert twintig jaren de beurs, en kan dus voor de dag treden, als men iemand roept die ondervinding heeft. Ik heb al wat huizen zien vallen! En gewoonlijk, wanneer ik de oorzaken naging, kwam het me voor, dat die moesten gezocht worden in de verkeerde richting die aan de meesten gegeven was in hun jeugd.

Zo, genoeg literatuur voor vandaag. Wat zeg ik, voor deze week…

De bankcrimineel

Zouden er nog steeds mensen zijn die in deze vorm van criminaliteit trappen? Kreeg mailtje van Drbillyingram die zich voordoet als ‘Security Advisor Rabo Bank.(NL)’:,,We zijn contact met u op om u eraan te herinneren dat onze Account Review Team een aantal ongewone activiteit in uw account geïdentificeerd. In overeenstemming met Rabobank gebruikersovereenkomst en ervoor te zorgen dat uw account niet is toegankelijk via frauduleuze locaties, de toegang tot uw account is beperkt. Uw account toegang zal beperkt blijven totdat dit probleem is opgelost kunt u inloggen in uw account door te klikken op mijn account activiteit hieronder:’’ .
Daaronder volgt een aanklikbare link naar 'mijn account-activiteit'.
Ha, meneer de crimineel Drbillyingram, als u echt van de Rabobank was, zou ik onmiddellijk overstappen naar een andere bank waar ze de Nederlandse taal beter machtig zijn...

Miskleun energiebedrijf

Vandaag brief gekregen van Stedin, netbeheerder van mijn energieboer Eneco. Moet meterstanden doorgeven in verband met een switchverzoek van mijn kant. Switchverzoek, heb ik me laten uitlegen, is de term die dat soort bedrijven gebruikt voor overstappen.
Heel vreemd, want ik ben niet overgestapt en ben dat ook niet van plan. Vindt dat teveel gedoe, hoewel klant blijven bij Eneco nu ineens ook veel gedoe oplevert. Nuon heeft mij ook nooit een brief gestuurd in de sfeer van Welkom nieuwe klant.
En alsof dat nog niet vervelend genoeg is, corrigeren van dat switchverzoek kan niet zomaar. Stedin is uitvoerende partij voor de meterstanden. Nuon (kennelijk mijn nieuwe energieleverancier) kan mijn naam en adres niet vinden in systeem. Eneco wel, maar mij terugzetten in de administratie kan wel zes weken (!) duren. Nuon dame callcenter gaat wel uitzoeken of ze iets kan vinden en heeft beloofd me vanmiddag nog terug te bellen. Ben benieuwd.
Is het niet heel vreemd dat iemand een ander zomaar van energieleverancier kan laten veranderen, zonder dat de bewuste persoon daarvan in kennis wordt gesteld door de betrokken energieboeren en het slachtoffer er pas achter komt als Stedin een brief stuurt met verzoek meterstanden door te geven? En wat gebeurt er in die zes weken? Eneco zal mijn maandelijkse voorschotbedrag niet willen hebben (want ben officieel geen klant meer) en Nuon krijgt het niet van mij (want geen klant). ‘k Vrees dat die twee bedrijven dan onderling ineens heel goed kunnen communiceren en het financiële verhaal afdekken. Kortom, ik blijf betalen.
Het is wel zaak dat politiek of consumentenorganisaties de overstap (o nee, switchverzoek…) aan strakkere regels bindt. Bijvoorbeeld dat zo’n overstap pas mogelijk is na ontvangst van een getekende opdracht. Het huidige systeem is zo krom als een hoepel. Een miskleun.
Wordt vervolgd.

Prettige maandag, it is now!

En voor wie deze maandag te zwaar vindt, hier iets om te lachen. Uit de Two Ronnies:

Pub

Vanmiddag met André weer eens ouderwets naar de pub geweest, O’Caseys, in Den Haag. Paar pinten Kilkenny en een lekker maal.

Bevrijdingsdag

Vrije dag, dus eens langs wat feestelijkheden lopen in mijn eigen stad. Hieronder wat foto's en vergeet niet even via de webcam naar de Markt te kijken. De kraampjes die je vandaag (woensdag 5 mei) ziet, zijn die van de wekelijkse vlooienmarkt die weer is begonnen. Elke week prullaria te kust en te keur, tot ergens in september.

Goed, bevrijdingsdag dus. Onder andere optreden van de percussiegroep Xamme Ramme, twee dansgroepen van Turkse jongeren, het Goudse draaiorgel De Lekkerkerker en nog veel meer. Ontspannen sfeer, zonnetje, volle terrassen, veel mensen bij de rijdende kraam van Say Cheese Gouda.

Dag van de persvrijheid

3 Mei is wereldwijd de Dag van de Persvrijheid. Tijdens de jaarlijkse Persvrijheidlezing, vanmiddag in Den Haag, presenteert W. Hins, bijzonder hoogleraar Mediarecht aan de Universiteit van Leiden, vanmiddag de nationale persvrijheidmonitor. Ook is er aandacht voor de resultaten van het onderzoek STOP! Politie dat de criminoloog F. Bovenkerk heeft uitgevoerd in samenwerking met de universiteiten van Utrecht en Amsterdam en het Persvrijheidsfonds, naar het hinderen van journalisten in de uitoefening van hun werk door politiemensen en beveiligers.
Lees hier en hier hoe het staat met de persvrijheid in Nederland.